Oscar Wilde «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίυ»

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Oscar Wilde «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίυ»

Ο Ντόριαν Γκραίυ κούνησε το κεφάλι του και έπαιξε μερικές απαλές συγχορδίες στο πιάνο. «Σαν τη ζωγραφιά μιας θλίψης», επανέλαβε, «πρόσωπο δίχως καρδιά».
Ο μεγαλύτερος άνδρας έγειρε πίσω και τον κοιτούσε με μισόκλειστα μάτια. «Αλήθεια, Ντόριαν», είπε ύστερα από μια παύση, «“τί γαρ ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε” – πώς πάει η περικοπή, να δεις –,την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή;”»
Η μουσική φαλτσάρισε και ο Ντόριαν Γκραίυ τινάχτηκε. Γύρισε και κοίταξε τον φίλο του. «Γιατί μου κάνεις αυτή την ερώτηση, Χάρρυ;»
- Αγαπητέ μου, απάντησε ο Λόρδος Χένρυ ανασηκώνοντας έκπληκτος τα φρύδια του, σου κάνω αυτή την ερώτηση διότι σκέφτηκα ότι ίσως είχες να μου δώσεις μια απάντηση. Τίποτε άλλο. Περνούσα την Κυριακή από το Πάρκο και καθώς πλησίαζα τη Μαρμάρινη Αψίδα είδα από μακριά ένα μπουλούκι κακομοιριασμένους ανθρώπους που τους μιλούσε ένας χυδαίος περιοδεύων κήρυκας. Όπως προσπερνούσα, άκουσα τον κήρυκα να κατακεραυνώνει το ακροατήριό του με αυτή την ερώτηση. Έτσι όπως την άκουσα, μου έκανε πολύ δραματική εντύπωση. Το Λονδίνο βρίθει από αλλόκοτες εικόνες τέτοιου τύπου. Μια βροχερή Κυριακή, ένας άξεστος χριστιανός με ένα αδιάβροχο, ένας κύκλος από ασθενικά, χλωμά πρόσωπα κάτω από μια τρύπια σκεπή από ομπρέλες που στάζουν, και μια υπέροχη φράση που εκτοξεύεται στον αέρα με μια οξεία, υστερική φωνή – ήταν αληθινά εξαιρετικό από μια άποψη, υποβλητικό, θα έλεγα. Είπα να πω στον προφήτη ότι ψυχή έχει η Τέχνη, όχι ο άνθρωπος. Φοβούμαι όμως ότι δεν θα με καταλάβαινε.
- Πάψε, Χάρρυ! Η ψυχή είναι μια πραγματικότητα τρομακτική. Την πουλάς και την αγοράζεις και την ανταλλάσσεις. Μπορείς να τη δηλητηριάσεις ή να την οδηγήσεις στην τελείωση. Όλοι έχουμε ψυχή μέσα μας. Άκουσέ με που σου λέω!
- Είσαι απολύτως βέβαιος γι’ αυτό, Ντόριαν;
- Βεβαιότατος.
- Α! αυταπάτη θα είναι τότε. Τα πράγματα για τα οποία είμαστε απολύτως βέβαιοι ποτέ δεν είναι αληθινά. Ιδού η μοίρα της πίστεως και το δίδαγμα του ρομαντισμού επίσης. Τι σοβαρό ύφος είναι αυτό; Μην παίρνεις τέτοιο ύφος; Τί δουλειά έχουμε εσύ κι εγώ με τις προλήψεις του καιρού μας; Καμιά απολύτως· εμείς εγκαταλείψαμε προ πολλού την πίστη στην ψυχή. Παίξε μου κάτι, Ντόριαν. Ένα νυκτερινό παίξε και, καθώς θα παίζεις, εξήγησέ μου, χαμηλόφωνα, πώς κατάφερες να διατηρήσεις τα νιάτα σου. Κάποιο μυστικό πρέπει να έχεις. Εγώ σε περνώ δέκα χρόνια μόνο, και είμαι ωχρός, τσακισμένος και γεμάτος ρυτίδες. Είσαι στ’ αλήθεια υπέροχος Ντόριαν. Και ποτέ δεν ήσουν περισσότερο γοητευτικός από απόψε. Μου θυμίζεις την ημέρα που σε πρωτογνώρισα. Τότε ήσουν ελαφρώς αυθάδης, πολύ συνεσταλμένος και ολωσδιόλου έκτακτος. Έχεις αλλάξει βεβαίως από τότε, αλλά όχι στην όψη. Μακάρι να ήξερα το μυστικό σου! Για να ξαναβρώ τη νιότη μου θα έκανα τα πάντα, εκτός από γυμναστική, να σηκώνομαι νωρίς και να γίνω καθώς πρέπει... Νιότη! Τίποτε δεν συγκρίνεται με τη νιότη. Είναι γελοίο να μιλάμε για την άγνοια της νιότης. Οι μόνοι άνθρωποι τη γνώμη των οποίων ακούω πλέον με κάποιο σεβασμό είναι άνθρωποι πολύ νεότεροι από εμένα. Αισθάνομαι ότι βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από εμένα. Η ζωή αποκαλύπτει σε αυτούς τα τελευταία της θαύματα. Όσο για τους γέρους, σε αυτούς αντιλέγω πάντοτε. Είναι ζήτημα αρχής: Τους ρωτάς τη γνώμη τους για κάτι που συνέβη χθες και αυτοί, μετά πάσης σοβαρότητος, αρχίζουν να αραδιάζουν τις αντιλήψεις που ήταν του συρμού το 1820, όταν οι άνθρωποι φορούσαν ψηλά κολάρα, πίστευαν στα πάντα και δεν ήξεραν απολύτως τίποτε. Τι όμορφο που ‘ναι αυτό που παίζεις! Αναρωτιέμαι αν ο Σοπέν το έγραψε στη Μαγιόρκα, ακούγοντας τη θάλασσα να θρηνεί γύρω από τη βίλα και την αφρισμένη αρμύρα να χτυπά πάνω στα τζάμια. Είναι θεσπέσια ρομαντικό. Τι ευλογία, που μας έχει μείνει και μια τέχνη που δεν είναι μιμητική! Μη σταματάς! Απόψε θέλω μουσική. Αισθάνομαι σαν να είσαι ο νεαρός Απόλλων και εγώ ο Μαρσύας που σε ακούει. Έχω βάσανα, Ντόριαν, δικά μου βάσανα, που δεν τα υποψιάζεται κανείς, ούτε καν εσύ. Η τραγωδία των γηρατειών δεν είναι ότι είσαι γέρος, αλλά ότι είσαι ακόμη νέος... Η ειλικρίνειά μου με καταπλήσσει μερικές φορές... Αχ Ντόριαν, τί ευτυχισμένος άνθρωπος που είσαι! Πόσο υπέροχα έζησες τη ζωή σου! Γεύτηκες τα πάντα, χόρτασες τα πάντα. Έστυψες στον ουρανίσκο σου τα σταφύλια ως την τελευταία σταγόνα. Τίποτε δεν έμεινε κρυφό από εσένα. Και κύλησαν όλα από πάνω σου σαν τον ήχο της μουσικής. Δεν σε έφθειραν. Δεν έχεις αλλάξει καθόλου.
- Έχω αλλάξει, Χάρρυ.
- Όχι, Ντόριαν· δεν έχεις αλλάξει. Αναρωτιέμαι πώς θα κυλήσει η υπόλοιπη ζωή σου. Μην την καταστρέψεις με απαρνήσεις. Προς το παρόν είσαι ένας τέλειος τύπος. Μη γίνεις ατελής. Τώρα δεν έχεις το παραμικρό ψεγάδι. Μην κουνάς το κεφάλι σου: το γνωρίζεις πολύ καλά. Άλλωστε, Ντόριαν, μην έχεις αυταπάτες. Τη ζωή δεν την κυβερνούν η βούληση και οι προθέσεις. Η ζωή είναι θέμα νεύρων και ινών και κυττάρων, τα οποία αναπτύσσονται αργά και μέσα τους κρύβεται η σκέψη και κάνει όνειρα το πάθος. Μπορεί να φαντάζεσαι ότι δεν κινδυνεύεις και ότι είσαι δυνατός. Κι όμως, ένας τυχαίος τόνος στο χρώμα ενός δωματίου ή στον αυγινό ουρανό, ένα άρωμα που αγάπησες κάποτε και που φέρνει εξαίσιες αναμνήσεις μαζί του, ένας στίχος από ένα λησμονημένο ποίημα που διάβασες κάποτε, μια καντέντσα από ένα κομμάτι που έχεις πάψει να παίζεις – πίστεψέ με, Ντόριαν, από κάτι τέτοια πράγματα κρέμεται η ζωή μας. Κάπου γράφει ο Μπράουνινγκ κάτι γ’ αυτό, αλλά εμείς μπορούμε να το φανταστούμε με τις αισθήσεις μας. Είναι στιγμές που μου έρχεται ξαφνικά το άρωμα της λευκής πασχαλιάς και αναγκάζομαι να ζήσω πάλι από την αρχή τον πιο παράξενο μήνα της ζωής μου. Μακάρι να μπορούσα να αλλάξω θέση με εσένα, Ντόριαν. Έχουμε υποστεί και οι δύο την κατακραυγή του κόσμου, αλλά εσένα ο κόσμος σε λάτρευε πάντα. Και πάντα θα σε λατρεύει. Είσαι ο τύπος που αντιπροσωπεύει αυτό που αναζητά η εποχή και αυτό που φοβάται ότι βρήκε. Πόσο πολύ χαίρομαι που δεν έπραξες ποτέ τίποτε, δεν σμίλεψες ποτέ ένα άγαλμα ούτε ζωγράφισες έναν πίνακα – δεν έκανες ποτέ τίποτα εκτός από τον εαυτό σου. Η τέχνη σου είναι η ζωή. Μελοποίησες τον εαυτό σου. Οι ημέρες της ζωής σου είναι τα σονέτα σου.

Μετάφραση: Δημήτρης Γ. Κίκιζας

Δραστηριότητα 1η
i. Σε κάθε μια από τις προτάσεις /πληροφορίες που ακολουθούν να δώσετε τον χαρακτηρισμό «Σωστό» ή «Λάθος», ανάλογα με το αν αποδίδουν το νόημα του κειμένου σωστά ή όχι. Να αιτιολογήσετε την απάντησή σας με συγκεκριμένη αναφορά στο κείμενο. (Μονάδες 5)

- Ο Λόρδος Χένρυ έρχεται σε λεκτική αντιπαράθεση με τον κήρυκα.

- Ο Ντόριαν Γκραίυ θεωρεί πως οι άνθρωποι μπορούν να οδηγήσουν την ψυχή τους στην τελειότητα.

- Ο Λόρδος Χένρυ θα έκανε τα πάντα για να επανακτήσει τη νεότητά του.

- Ο Λόρδος Χένρυ ακούει με απόλυτο σεβασμό τις απόψεις των νέων ανθρώπων.

- Ο Ντόριαν Γκραίυ συμφωνεί με τη διαπίστωση του Λόρδου Χένρυ πως δεν έχει αλλάξει καθόλου με το πέρασμα των χρόνων.

ii. Να παρουσιάσετε με δικά σας λόγια (50-60 λέξεις) το βασικό θέμα που αναπτύσσεται στο ακόλουθο χωρίο:
«Νιότη! Τίποτε δεν συγκρίνεται με τη νιότη. Είναι γελοίο να μιλάμε για την άγνοια της νιότης. Οι μόνοι άνθρωποι τη γνώμη των οποίων ακούω πλέον με κάποιο σεβασμό είναι άνθρωποι πολύ νεότεροι από εμένα. Αισθάνομαι ότι βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από εμένα. Η ζωή αποκαλύπτει σε αυτούς τα τελευταία της θαύματα.»
(Μονάδες 10)

Δραστηριότητα 2η
i. Στο κείμενο που σας δίνεται: α) να χαρακτηρίσετε το είδος του αφηγητή, β) να εντοπίσετε μία αναδρομή και γ) να καταγράψετε δύο αφηγηματικούς τρόπους.
(Μονάδες 6)

ii. Να σχολιάσετε με συντομία το περιεχόμενο των ακόλουθων φράσεων του Λόρδου Χένρυ:
α) «Τι ευλογία, που μας έχει μείνει και μια τέχνη που δεν είναι μιμητική!»

β) «Η τραγωδία των γηρατειών δεν είναι ότι είσαι γέρος, αλλά ότι είσαι ακόμη νέος...»
(Μονάδες 6)

iii) Να εντοπίσετε στο κείμενο δύο παρομοιώσεις.
(Μονάδες 3)

Δραστηριότητα 3η
Ο Λόρδος Χένρυ παρουσιάζεται να σχολιάζει πως μόνο η Τέχνη έχει ψυχή, υποδηλώνοντας υπό μία έννοια το κάποτε υψηλό συναισθηματικό φορτίο αυτής της ανθρώπινης δραστηριότητας. Τι θεωρείτε ότι επιτυγχάνεται μέσω της Τέχνης και πόσο σημαντικός πιστεύετε πως είναι ο ρόλος της. Να αναπτύξετε την απάντησή σας σε ένα ενιαίο κείμενο 100-150 λέξεων. (Μονάδες 20)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λατινικά Γ ΛυκείουΘεωρία - Ασκήσεις Συντακτικού - Γραμματική

X