Ξενοφώντος Ελληνικά, Βιβλίο 2. Κεφάλαιο 2. §16-23 [Συντακτική ανάλυση]

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
Design Turnpike

Ξενοφώντος Ελληνικά, Βιβλίο 2. Κεφάλαιο 2. §16-23 [Συντακτική ανάλυση]

[16]Τοιούτων δ ντων Θηραμένης επεν ν κκλησί
Κύρια πρόταση
επεν: Ρήμα. Θηραμένης: Υποκείμενο. ν κκλησί: Εμπρόθετος προσδιορισμός της στάσης σε τόπο. ντων: Γενική απόλυτη χρονική μετοχή. τν πραγμάτων: Εννοείται ως υποκείμενο της μετοχής. Τοιούτων: Κατηγορούμενο στο εννοούμενο υποκείμενο της μετοχής.  

ε βούλονται ατν πέμψαι παρ Λύσανδρον,
Δευτερεύουσα υποθετική πρόταση
βούλονται: Ρήμα. ο θηναοι: Εννοείται ως Υποκείμενο. πέμψαι: Αντικείμενο ρήματος Τελικό απαρέμφατο. ο θηναοι: Εννοείται ως Υποκείμενο του απαρεμφάτου (Ταυτοπροσωπία). ατν: Αντικείμενο απαρεμφάτου. παρ Λύσανδρον: Εμπρόθετος προσδιορισμός της κίνησης σε πρόσωπο.
Υπόθεση: ε βούλονται
Απόδοση: ξει
Εξαρτημένος Υποθετικός λόγος που δηλώνει το πραγματικό (1ο είδος)

τι εδς ξει Λακεδαιμονίους
Δευτερεύουσα ειδική πρόταση ως αντικείμενο του ρήματος επεν της κύριας
ξει: Ρήμα. Θηραμένης: Εννοείται ως Υποκείμενο του ρήματος. εδς: Τροπική μετοχή συνημμένη στο Υποκείμενο του ρήματος. Λακεδαιμονίους: Αντικείμενο μετοχής (πρόληψη του υποκειμένου της δευτερεύουσας που ακολουθεί).
Σχήμα πρόληψης ή πρόληψη: το υποκείμενο δευτερεύουσας πρότασης προλαμβάνεται, τίθεται δηλαδή στην πρόταση που προηγείται, ως αντικείμενο ή προσδιορισμός (κυρίως της αναφοράς).

πότερον ξανδραποδίσασθαι τν πόλιν βουλόμενοι ντέχουσι περ τν τειχν πίστεως νεκα.
Δευτερεύουσα πλάγια ερωτηματικής ολικής άγνοιας, ως αντικείμενο της μετοχής εδς
ντέχουσι: Ρήμα. ο Λακεδαιμόνιοι: Εννοείται ως Υποκείμενο. περ τν τειχν: Εμπρόθετος προσδιορισμός της αναφοράς. βουλόμενοι: Αιτιολογική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος. ξανδραποδίσασθαι: Αντικείμενο μετοχής, τελικό απαρέμφατο. ο Λακεδαιμόνιοι: Εννοείται ως Υποκείμενο του απαρεμφάτου (ταυτοπροσωπία). τν πόλιν: Αντικείμενο του απαρεμφάτου. πίστεως νεκα: Εμπρόθετος προσδιορισμός του σκοπού (αναστροφή πρόθεσης: νεκα πίστεως).

Πεμφθες δ διέτριβε παρ Λυσάνδρ τρες μνας κα πλείω, πιτηρν
Κύρια πρόταση
διέτριβε: Ρήμα. Θηραμένης: Εννοείται ως υποκείμενο του Ρήματος. παρ Λυσάνδρ: Εμπρόθετος προσδιορισμός του πλησίον. μνας: Αιτιατική του χρόνου. τρες: Επιθετικός προσδιορισμός στο μνας. πλείω: Αιτιατική του χρόνου. Πεμφθες: Χρονική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος. πιτηρν: Τροπική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος.

πότε θηναοι μελλον δι τ πιλελοιπέναι τν στον παντα μολογήσειν.
Δευτερεύουσα πλάγια ερωτηματική, μερικής άγνοιας, ως αντικείμενο της μετοχής πιτηρν
μελλον: Ρήμα. θηναοι: Υποκείμενο ρήματος. μολογήσειν: Αντικείμενο ρήματος, τελικό απαρέμφατο. θηναοι: Υποκείμενο του απαρεμφάτου (ταυτοπροσωπία). δι τ πιλελοιπέναι: Εμπρόθετος προσδιορισμός της αιτίας. τν στον: Υποκείμενο του έναρθρου απαρεμφάτου τ πιλελοιπέναι. παντα: Κατηγορηματικός προσδιορισμός στο τν στον.

τι τις λέγοι
Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση, ως αντικείμενο στο απαρέμφατο μολογήσειν
λέγοι: Ρήμα. τις: Υποκείμενο ρήματος. τι: Σύστοιχο αντικείμενο του ρήματος.

[17] πε δ κε τετάρτ μηνί,
Δευτερεύουσα χρονική πρόταση
κε: Ρήμα. Θηραμένης: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. μηνί: Δοτική του χρόνου. τετάρτ: Επιθετικός προσδιορισμός στου μηνί.

πήγγειλεν ν κκλησί
Κύρια πρόταση
πήγγειλεν: Ρήμα. Θηραμένης: Εννοείται ως υποκείμενο. ν κκλησί: Εμπρόθετος προσδιορισμός της στάσης σε τόπο.

τι ατν Λύσανδρος τέως μν κατέχοι,
Δευτερεύουσα ειδική πρόταση, ως αντικείμενο του ρήματος πήγγειλεν
κατέχοι: Ρήμα. Λύσανδρος: Υποκείμενο ρήματος. ατν: Αντικείμενο ρήματος. τέως: Επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου. 

ετα κελεύοι ες Λακεδαίμονα έναι·
Δευτερεύουσα ειδική πρόταση, ως αντικείμενο του ρήματος πήγγειλεν
κελεύοι: Ρήμα. Λύσανδρος: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. ατν: Εννοείται ως άμεσο αντικείμενο του ρήματος. έναι: Τελικό απαρέμφατο, ως έμμεσο αντικείμενο του ρήματος. ατν: Εννοείται ως υποκείμενο του απαρεμφάτου (ετεροπροσωπία). ες Λακεδαίμονα: Εμπρόθετος προσδιορισμός της κίνησης σε τόπο.

ο γρ εναι κύριος λλ τος φόρους.
λεγε: Εννοείται ως ρήμα της πρότασης. Λύσανδρος: Εννοείται ως υποκείμενο ρήματος. ο εναι: Άμεσο αντικείμενο ρήματος, ειδικό απαρέμφατο. ατ: Εννοείται ως έμμεσο αντικείμενο ρήματος. Λύσανδρος: Εννοείται ως υποκείμενο του απαρεμφάτου (ταυτοπροσωπία). κύριος: Κατηγορούμενο στο υποκείμενο του απαρεμφάτου. τος φόρους: Υποκείμενο ενός εννοούμενου απαρεμφάτου εναι. κυρίους: Εννοείται ως κατηγορούμενο στο υποκείμενο (τος φόρους) του απαρεμφάτου.

ν ρωττο π’ ατο,
Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση, ως γενική αντικειμενική στο κύριος της κύριας
ρωττο: Ρήμα. Λύσανδρος: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. ν: Αντικείμενο ρήματος (σύστοιχο). π’ ατο: Εμπρόθετος προσδιορισμός του ποιητικού αιτίου. 

Μετ τατα ρέθη πρεσβευτς ες Λακεδαίμονα ατοκράτωρ δέκατος ατός.
Κύρια πρόταση
ρέθη: Ρήμα. Θηραμένης: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. πρεσβευτς: Κατηγορούμενο του υποκείμενου. ες Λακεδαίμονα: Εμπρόθετος προσδιορισμός της κίνησης σε τόπο. ατοκράτωρ: Επιρρηματικό κατηγορούμενο του τρόπου. δέκατος: Επιρρηματικό κατηγορούμενο της σειράς. ατός: Κατηγορηματικός προσδιορισμός στου υποκειμένου.

[18]Λύσανδρος δ τος φόροις πεμψεν γγελοντα μετ’ λλων Λακεδαιμονίων ριστοτέλην, φυγάδα θηναον ντα,
Κύρια πρόταση
πεμψεν: Ρήμα. Λύσανδρος: Υποκείμενο. ριστοτέλην: Άμεσο αντικείμενο ρήματος. τος φόροις: Έμμεσο αντικείμενο ρήματος. μετά Λακεδαιμονίων: Εμπρόθετος προσδιορισμός της συνοδείας. λλων: Επιθετικός προσδιορισμός στο Λακεδαιμονίων. γγελοντα: Τελική μετοχή, συνημμένη στο άμεσο αντικείμενο του ρήματος. τος φόροις: Αντικείμενο της μετοχής. φυγάδα θηναον ντα: Παράθεση στο ριστοτέλην. ντα: Αναφορική μετοχή, με υποκείμενο το ριστοτέλην. φυγάδα: Κατηγορούμενο στο υποκείμενο της μετοχής. θηναον: Επιθετικός προσδιορισμός στο φυγάδα.

τι ποκρίναιτο Θηραμένει κείνους κυρίους εναι ερήνης κα πολέμου.
Δευτερεύουσα ειδική πρόταση, ως αντικείμενο της μετοχής γγελοντα
ποκρίναιτο: Ρήμα. Λύσανδρος: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. εναι: Άμεσο αντικείμενο ρήματος, ειδικό απαρέμφατο. Θηραμένει: Έμμεσο αντικείμενο ρήματος. κείνους: Υποκείμενο του απαρεμφάτου (ετεροπροσωπία). κυρίους: Κατηγορούμενο στο υποκείμενο απαρεμφάτου. ερήνης κα πολέμου: Γενικές αντικειμενικές στο κυρίους.

[19] Θηραμένης δ κα ο λλοι πρέσβεις ρωτώμενοι δ επον
Κύρια πρόταση
επον: Ρήμα. Θηραμένης δ κα ο πρέσβεις: Υποκείμενα ρήματος. λλοι: Επιθετικός προσδιορισμός στο πρέσβεις. ρωτώμενοι: Χρονική μετοχή, συνημμένη στα υποκείμενα του ρήματος. 

πε σαν ν Σελλασί,
Δευτερεύουσα χρονική πρόταση
σαν: Ρήμα. Θηραμένης δ κα ο πρέσβεις: Εννοούνται ως υποκείμενα ρήματος. ν Σελλασί: Εμπρόθετος προσδιορισμός της στάσης σε τόπο.

τι ατοκράτορες περ ερήνης,
Δευτερεύουσα ειδική πρόταση ως αντικείμενο του ρήματος επον.
κοιεν: Εννοείται ως ρήμα. οτοι: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. ατοκράτορες: Επιρρηματικό κατηγορούμενο του τρόπου. περ ερήνης: Εμπρόθετος προσδιορισμός της αναφοράς.

π τίνι λόγ κοιεν
Δευτερεύουσα πλάγια ερωτηματική, μερικής άγνοιας, ως αντικείμενο της μετοχής ρωτώμενοι
κοιεν: Ρήμα. οτοι: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. π λόγ: Εμπρόθετος προσδιορισμός του σκοπού. τίνι: Επιθετικός προσδιορισμός στο λόγ.  

μετ τατα ο φοροι καλεν κέλευον ατούς.
Κύρια πρόταση
κέλευον: Ρήμα. ο φοροι: Υποκείμενο. τούς γγέλους: Εννοείται ως άμεσο αντικείμενο ρήματος. καλεν: Έμμεσο αντικείμενο ρήματος, τελικό απαρέμφατο, με υποκείμενο το άμεσο αντικείμενο του ρήματος (ετεροπροσωπία). ατούς: Αντικείμενο του απαρεμφάτου. μετ τατα: Εμπρόθετος προσδιορισμός του χρόνου.

πε δ’ κον,
Δευτερεύουσα χρονική πρόταση
κον: Ρήμα. ο πρέσβεις: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος.

κκλησίαν ποίησαν,
Κύρια πρόταση
ποίησαν: Ρήμα. ο φοροι: Εννοείται ως υποκείμενο. κκλησίαν: Αντικείμενο.

ν ντέλεγον Κορίνθιοι κα Θηβαοι μάλιστα, πολλο δ κα λλοι τν λλήνων, μ σπένδεσθαι θηναίοις, λλ’ ξαιρεν.
Κύρια πρόταση
ντέλεγον: Ρήμα. Κορίνθιοι κα Θηβαοι κα λλοι: Υποκείμενα του ρήματος. μ σπένδεσθαι / ξαιρεν: Τελικά απαρέμφατα ως αντικείμενα του ρήματος. ατούς: Εννοείται ως υποκείμενο των απαρεμφάτων. θηναίοις: Αντικείμενο του απαρεμφάτου σπένδεσθαι. τούτους (δηλ. τους Αθηναίους): Εννοείται ως αντικείμενο του απαρεμφάτου ξαιρεν. τν λλήνων: Γενική διαιρετική στο λλοι. μάλιστα: Επιρρηματικός προσδιορισμός του ποσού στο Θηβαοι. πολλοί: Επιθετικός προσδιορισμός στο λλοι. ν : Εμπρόθετος προσδιορισμός του χρόνου.

[20]Λακεδαιμόνιοι δ οκ φασαν πόλιν λληνίδα νδραποδιεν μέγα γαθν εργασμένην ν τος μεγίστοις κινδύνοις γενομένοις τ λλάδι,
Κύρια πρόταση
φασαν: Ρήμα. Λακεδαιμόνιοι: Υποκείμενο ρήματος και απαρεμφάτου. οκ νδραποδιεν: Αντικείμενο ρήματος, ειδικό απαρέμφατο (ταυτοπροσωπία). πόλιν: Αντικείμενο απαρεμφάτου. λληνίδα: Επιθετικός προσδιορισμός στο πόλιν. εργασμένην: Επιθετική μετοχή, ως παράθεση στο πόλιν, το οποίο λειτουργεί ως υποκείμενό της. γαθν: Αντικείμενο της μετοχής. μέγα: Επιθετικός προσδιορισμός στο γαθν. ν τος κινδύνοις: Εμπρόθετος προσδιορισμός του χρόνου (ή της κατάστασης). μεγίστοις: Επιθετικός προσδιορισμός στο κινδύνοις. γενομένοις: Επιθετικοί μετοχή στο κινδύνοις. τ λλάδι: Δοτική προσωπική κτητική στο γενομένοις.

λλ’ ποιοντο ερήνην
Κύρια πρόταση
ποιοντο: Ρήμα. Λακεδαιμόνιοι: Εννοείται ως υποκείμενο. ερήνην: Αντικείμενο.

φ’ τά τε μακρ τείχη κα τν Πειραι καθελόντας κα τς νας πλν δώδεκα παραδόντας κα τος φυγάδας καθέντας τν ατν χθρν κα φίλον νομίζοντας Λακεδαιμονίοις πεσθαι κα κατ γν κα κατ θάλατταν
Δευτερεύουσα απαρεμφατική συμπερασματική πρόταση που δηλώνει όρο ή προϋπόθεση
πεσθαι: Απαρέμφατο με λειτουργία ρήματος. τούς θηναίους: Εννοείται ως υποκείμενο του απαρεμφάτου. Λακεδαιμονίοις: Αντικείμενο απαρεμφάτου. κατ γν κα κατ θάλατταν: Εμπρόθετοι προσδιορισμοί του τόπου. καθελόντας / παραδόντας / καθέντας: Χρονικές μετοχές, συνημμένες στο υποκείμενο του απαρεμφάτου. τά τείχη κα τν Πειραι: Αντικείμενα της μετοχής καθελόντας. μακρά: Επιθετικός προσδιορισμός στα τείχη. τάς νας: Αντικείμενο της μετοχής παραδίντας. πλν δώδεκα: Εμπρόθετος προσδιορισμός της εξαίρεσης. τούς φυγάδας: Αντικείμενο της μετοχής καθέντας. νομίζοντας: Τροπική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του απαρεμφάτου. τν ατν: Αντικείμενο της μετοχής νομίζοντας: χθρν κα φίλον: Κατηγορούμενα του αντικειμένου. [θεωρώντας τον ίδιο ως εχθρό και φίλο] Ενναλακτικά: τν χθρν κα φίλον: Αντικείμενα της μετοχής. ατν: Κατηγορηματικός προσδιορισμός. [έχοντας τον ίδιο εχθρό και φίλο]

ποι ν γνται
Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση
γνται: Ρήμα. Λακεδαιμόνιοι: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. ποι: Επιρρηματικός προσδιορισμός της κίνησης σε τόπο.

[21] Θηραμένης δ κα ο σν ατ πρέσβεις πανέφερον τατα ες τς θήνας.
Κύρια πρόταση
πανέφερον: Ρήμα. Θηραμένης και πρέσβεις: Υποκείμενα του ρήματος. τατα: Αντικείμενο. ες τς θήνας: Εμπρόθετος προσδιορισμός της κίνησης σε τόπο. σν ατ: Εμπρόθετος προσδιορισμός της συνοδείας.

[22] Εσιόντας δ’ ατος χλος περιεχετο πολύς, φοβούμενοι
Κύρια πρόταση
περιεχετο: Ρήμα. χλος: Υποκείμενο. ατος: Αντικείμενο. πολύς: Επιθετικός προσδιορισμός στο χλος. Εσιόντας: Χρονική μετοχή, συνημμένη στο αντικείμενο του ρήματος. φοβούμενοι: Αιτιολογική μετοχή συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος.

μ πρακτοι κοιεν·
Δευτερεύουσα ενδοιαστική πρόταση ως αντικείμενο της μετοχής φοβούμενοι
κοιεν: Ρήμα. ατοί: Εννοείται ως υποκείμενο. πρακτοι: Επιρρηματικό κατηγορούμενο του τρόπου.

ο γρ τι νεχώρει μέλλειν δι τ πλθος τν πολλυμένων τ λιμ.
Κύρια πρόταση
νεχώρει: Ρήμα (απρόσωπο). μέλλειν: Υποκείμενο ρήματος, τελικό απαρέμφατο. ατούς: Εννοείται ως υποκείμενο του απαρεμφάτου. δι τ πλθος: Εμπρόθετος προσδιορισμός της αιτίας. τν πολλυμένων: Επιθετική μετοχή ως γενική του περιεχομένου στο πλθος. τ λιμ: Δοτική της αιτίας. τι: Επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου.

Τ δ στεραί πήγγελλον ο πρέσβεις
Κύρια πρόταση
πήγγελλον: Ρήμα. ο πρέσβεις: Υποκείμενο. Τ στεραί: Δοτική του χρόνου.

φ’ ος ο Λακεδαιμόνιοι ποιοντο τν ερήνην·
Δευτερεύουσα πλάγια ερωτηματική, μερικής άγνοιας, ως αντικείμενο του ρήματος πήγγελλον
ποιοντο: Ρήμα. ο Λακεδαιμόνιοι: Υποκείμενο. τν ερήνην: Αντικείμενο. φ’ ος: Εμπρόθετος προσδιορισμός που δηλώνει όρο ή συμφωνία.

προηγόρει δ ατν Θηραμένης, λέγων
Κύρια πρόταση
προηγόρει: Ρήμα. Θηραμένης: Υποκείμενο. ατν: Αντικείμενο ρήματος. λέγων: Τροπική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος.

ς χρ πείθεσθαι Λακεδαιμονίοις κα τ τείχη περιαιρεν.
Δευτερεύουσα ειδική πρόταση, ως αντικείμενο στη μετοχή λέγων
χρή: Ρήμα (απρόσωπο). πείθεσθαι / περιαιρεν: Τελικά απαρέμφατα, υποκείμενα του ρήματος. ατούς: Εννοείται ως υποκείμενο των απαρεμφάτων. Λακεδαιμονίοις: Αντικείμενο του απαρεμφάτου πείθεσθαι. τά τείχη: Αντικείμενο του απαρεμφάτου  περιαιρεν.

ντειπόντων δέ τινων ατ, πολ δ πλειόνων συνεπαινεσάντων, δοξε δέχεσθαι τν ερήνην.
Κύρια πρόταση
δοξε: Ρήμα (απρόσωπο). δέχεσθαι: Υποκείμενο ρήματος, τελικό απαρέμφατο. ατούς: Εννοείται ως υποκείμενο του απαρεμφάτου. τν ερήνην: Αντικείμενο απαρεμφάτου. ντειπόντων: Γενική απόλυτη αιτιολογική (ή χρονική) μετοχή. τινων: Υποκείμενο της μετοχής. ατ: Αντικείμενο μετοχής. συνεπαινεσάντων: Γενική απόλυτη αιτιολογική μετοχή. πλειόνων: Υποκείμενο της μετοχής. πολύ: Επιρρηματικός προσδιορισμός του ποσού στο πλειόνων.

[23] Μετ δ τατα Λύσανδρός τε κατέπλει ες τν Πειραι
Κύρια πρόταση
κατέπλει: Ρήμα. Λύσανδρος: Υποκείμενο. Μετ τατα: Εμπρόθετος προσδιορισμός του χρόνου. ες τν Πειραι: Εμπρόθετος προσδιορισμός της κίνησης σε τόπο.

κα ο φυγάδες κατσαν
Κύρια πρόταση
κατσαν: Ρήμα. ο φυγάδες: Υποκείμενο.

κα τ τείχη κατέσκαπτον π’ αλητρίδων πολλ προθυμί, νομίζοντες κείνην τν μέραν τ λλάδι ρχειν τς λευθερίας.
Κύρια πρόταση

κατέσκαπτον: Ρήμα. τινές: Εννοείται ως υποκείμενο του ρήματος. τά τείχη: Αντικείμενο του ρήματος. π’ αλητρίδων: Εμπρόθετος προσδιορισμός της συνοδείας. προθυμί: Δοτική του τρόπου. πολλ: Επιθετικός προσδιορισμός στου προθυμί. νομίζοντες: Αιτιολογική μετοχή, συνημμένη στο υποκείμενο του ρήματος. ρχειν: Αντικείμενο μετοχής, τελικό απαρέμφατο. τν μέραν: Υποκείμενο του απαρεμφάτου. κείνην: Επιθετικός προσδιορισμός στο τν μέραν. τς λευθερίας: Αντικείμενο του απαρεμφάτου. τ λλάδι: Δοτική προσωπική χαριστική. 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λατινικά Γ ΛυκείουΘεωρία - Ασκήσεις Συντακτικού - Γραμματική

X