Σημειώσεις του Κωνσταντίνου Μάντη

Αρχαία Ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «γεννάω / γεννῶ»

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
 
Kevin Carden

Αρχαία Ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «γεννάω / γενν»
 
Ενεργητική φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
γενν, γεννς, γενν, γεννμεν, γενντε, γεννσι(ν)
Υποτακτική
γενν, γεννς, γενν, γεννμεν, γενντε, γεννσι(ν)
Ευκτική
γεννμι, γεννς, γενν ή γεννην, γεννης, γεννη, γεννμεν, γενντε, γεννεν
Προστακτική
---, γέννα, γεννάτω, ---, γενντε, γεννώντων ή γεννάτωσαν
Απαρέμφατο
γεννν
Μετοχή
γεννν, γεννσα, γεννν
 
Παρατατικός
γέννων, γέννας, γέννα, γεννμεν, γενντε, γέννων
 
Μέλλοντας
Οριστική
γεννήσω, γεννήσεις, γεννήσει, γεννήσομεν, γεννήσετε, γεννήσουσι(ν)
Ευκτική
γεννήσοιμι, γεννήσοις, γεννήσοι, γεννήσοιμεν, γεννήσοιτε, γεννήσοιεν
Απαρέμφατο
γεννήσειν
Μετοχή
γεννήσων, γεννήσουσα, γεννσον
 
Αόριστος
Οριστική
γέννησα, γέννησας, γέννησε(ν), γεννήσαμεν, γεννήσατε, γέννησαν
Υποτακτική
γεννήσω, γεννήσς, γεννήσ, γεννήσωμεν, γεννήσητε, γεννήσωσι(ν)
Ευκτική
γεννήσαιμι, γεννήσαις ή γεννήσειας, γεννήσαι ή γεννήσειε(ν), γεννήσαιμεν, γεννήσαιτε, γεννήσαιεν ή γεννήσειαν
Προστακτική
---, γέννησον, γεννησάτω, ---, γεννήσατε, γεννησάντων (ή γεννησάτωσαν)
Απαρέμφατο
γεννσαι
Μετοχή
γεννήσας, γεννήσασα, γεννσαν
 
Παρακείμενος
Οριστική
γεγέννηκα, γεγέννηκας, γεγέννηκε, γεγεννήκαμεν, γεγεννήκατε, γεγεννήκασι(ν)
 
Υποτακτική
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός ς
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα μεν
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα τε
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα σι(ν)
 
Ευκτική
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός εην
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός εης
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός εη
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα εημεν/ εμεν
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα εητε/ ετε
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα εησαν/ εεν
 
Προστακτική
---
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός σθι
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός στω
---
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα στε
γεγεννηκότες- γεγεννηκυαι- γεγεννηκότα στων
 
Απαρέμφατο
γεγεννηκέναι
 
Μετοχή
γεγεννηκώς- γεγεννηκυα- γεγεννηκός
 
Υπερσυντέλικος
γεγεννήκειν, γεγεννήκεις, γεγεννήκει, γεγεννήκεμεν, γεγεννήκετε, γεγεννήκεσαν
 
Μέση φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
γεννμαι, γενν, γεννται, γεννώμεθα, γεννσθε, γενννται
Υποτακτική
γεννμαι, γενν, γεννται, γεννώμεθα, γεννσθε, γενννται
Ευκτική
γεννμην, γεννο, γενντο, γεννμεθα, γεννσθε, γεννντο
Προστακτική
--- γενν, γεννάσθω, --- γεννσθε, γεννάσθων ή γεννάσθωσαν
Απαρέμφατο
γεννσθαι
Μετοχή
γεννώμενος, γεννωμένη, γεννώμενον
 
Παρατατικός
γεννώμην, γενν, γενντο, γεννώμεθα, γεννσθε, γεννντο
 
Μέλλοντας
Οριστική
γεννήσομαι, γεννήσ/γεννήσει, γεννήσεται, γεννησόμεθα, γεννήσεσθε, γεννήσονται
Ευκτική
γεννησοίμην, γεννήσοιο, γεννήσοιτο, γεννησοίμεθα, γεννήσοισθε, γεννήσοιντο
Απαρέμφατο
γεννήσεσθαι
Μετοχή
γεννησόμενος
γεννησομένη
γεννησόμενον
 
Παθητικός Μέλλοντας
Οριστική
γεννηθήσομαι, γεννηθήσ ή γεννηθήσει, γεννηθήσεται, γεννηθησόμεθα, γεννηθήσεσθε, γεννηθήσονται
Ευκτική
γεννηθησοίμην, γεννηθήσοιο, γεννηθήσοιτο, γεννηθησοίμεθα, γεννηθήσοισθε, γεννηθήσοιντο
Απαρέμφατο
γεννηθήσεσθαι
Μετοχή
γεννηθησόμενος, γεννηθησομένη, γεννηθησόμενον
 
Αόριστος
Οριστική
γεννησάμην, γεννήσω, γεννήσατο, γεννησάμεθα, γεννήσασθε, γεννήσαντο
Υποτακτική
γεννήσωμαι, γεννήσ, γεννήσηται, γεννησώμεθα, γεννήσησθε, γεννήσωνται
Ευκτική
γεννησαίμην, γεννήσαιο, γεννήσαιτο, γεννησαίμεθα, γεννήσαισθε, γεννήσαιντο
Προστακτική
---, γέννησαι, γεννησάσθω, ---, γεννήσασθε, γεννησάσθων ή γεννησάσθωσαν
Απαρέμφατο
γεννήσασθαι
Μετοχή
γεννησάμενος
γεννησαμένη
γεννησάμενον
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
γεννήθην, γεννήθης, γεννήθη, γεννήθημεν, γεννήθητε, γεννήθησαν
Υποτακτική
γεννηθ, γεννηθς, γεννηθ, γεννηθμεν, γεννηθτε, γεννηθσι(ν)
Ευκτική
γεννηθείην, γεννηθείης, γεννηθείη, γεννηθείημεν ή γεννηθεμεν, γεννηθείητε ή γεννηθετε, γεννηθείησαν ή γεννηθεεν
Προστακτική
---, γεννήθητι, γεννηθήτω, ---, γεννήθητε, γεννηθέντων ή γεννηθήτωσαν
Απαρέμφατο
γεννηθναι
Μετοχή
γεννηθείς
γεννηθεσα
γεννηθέν
 
Παρακείμενος
Οριστική
γεγέννημαι, γεγέννησαι, γεγέννηται, γεγεννήμεθα, γεγέννησθε, γεγέννηνται
 
Υποτακτική
γεγεννημένος- γεγεννημένη- γεγεννημένον
γεγεννημένος- γεγεννημένη- γεγεννημένον ς
γεγεννημένος- γεγεννημένη- γεγεννημένον
γεγεννημένοι- γεγεννημέναι- γεγεννημένα μεν
γεγεννημένοι- γεγεννημέναι- γεγεννημένα τε
γεγεννημένοι- γεγεννημέναι- γεγεννημένα σι(ν)
 
Ευκτική
γεγεννημένος- γεγεννημένη- γεγεννημένον εην
γεγεννημένος- γεγεννημένη- γεγεννημένον εης
γεγεννημένος- γεγεννημένη- γεγεννημένον εη
γεγεννημένοι- γεγεννημέναι- γεγεννημένα εημεν/ εμεν
γεγεννημένοι- γεγεννημέναι- γεγεννημένα εητε/ ετε
γεγεννημένοι- γεγεννημέναι- γεγεννημένα εησαν/ εεν
 
Προστακτική
---, γεγέννησο, γεγεννήσθω, ---, γεγέννησθε, γεγεννήσθων ή γεγεννήσθωσαν
 
Απαρέμφατο
γεγεννσθαι
 
Μετοχή
γεγεννημένος, γεγεννημένη, γεγεννημένον
 
Υπερσυντέλικος
γεγεννήμην, γεγέννησο, γεγέννητο, γεγεννήμεθα, γεγέννησθε, γεγέννηντο 

Γιώργος Θεοτοκάς [Σύγκρουση… θρησκειών]

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
 
Γιώργος Θεοτοκάς (1906-1966), [Σύγκρουση… θρησκειών]
Το κείμενο είναι απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Γιώργου Θεοτοκά «Αργώ», δεύτερος τόμος, εκδόσεις Εστία, Αθήνα. 1992.
 
Η Αντιγόνη τον μεταχειριζότανε λιγάκι σαν παιδί, μεταφέροντας στις συζυγικές τους σχέσεις όλην τη στοργή της για τον γιο, που της έλειπε. […]
Μονάχα μια φορά κοντέψανε να τσακωθούνε στα γερά, όταν γεννήθηκε η Μόρφω, τον τέταρτο χρόνο του γάμου, κι ο Φραγκίσκος, που δεν είχε σκοτιστεί ποτέ του για καμιά θρησκεία, ανακάλυψε ξαφνικά πως είτανε καθολικός και πως το παιδί τους έπρεπε να βαφτιστεί στη δική του εκκλησία. Η Αντιγόνη επέμενε να γίνει το παιδί ορθόδοξο, γιατί αισθανότανε πως το αντίθετο θα έθλιβε κατάκαρδα και ανεπανόρθωτα τους γονείς της και όλο το πελοποννησιακό συγγενολόϊ.  «Κάνε μια θυσία για μένα, έλεγε, για την αγάπη μας Φραγκίσκε!». Μα ο Φραγκίσκος Δελατόλλας αποκρινότανε με ύφος δραματικό πως είταν έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα για την αγάπη της, εξόν από τους βωμούς των προγόνων του. «Ώστε αγαπάς περισσότερο τους προγόνους σου από μένα;», ρώτησε μια μέρα απειλητικά η Αντιγόνη. «Δε σβήνεται από τη μνήμη των ανθρώπων η Ιστορία!», αποκρίθηκε ο Φραγκίσκος. Η Αντιγόνη, όμως, που είχε πειραχτεί στο φιλότιμο, ήθελε μια κατηγορηματική απάντηση. «Αγαπάς περισσότερο από μένα, συνέχισε, τους πεθαμένους Τηνιακούς κι’ όλα αυτά τα βενετσιάνικα κοραφέξαλα – ναι ή όχι;». «Ναι», είπε ο Φραγκίσκος και πρόσθεσε μια φράση, που γι’ αυτήν ζήτησε αργότερα πολλές φορές συγγνώμη: «Δε με καταλαβαίνεις, δε με κατάλαβες ποτέ, δε θα με καταλάβεις ποτέ! Είσαι Μωραϊτισσα!». Τότες έπαψαν να μιλούν για ένα διάστημα. Τη συζυγική αυτή κρίση τη γιάτρεψε ο πατέρας της Αντιγόνης που τους κάλεσε μια μέρα πολύ επίσημα στο γραφείο του και τους δήλωσε με το πιο κοφτό του ύφος πως, αν γίνει το μοναδικό του εγγόνι φραγκάκι, θα κάνει διαθήκη και θα αφήσει όλα τα χρήματά του στον εθνικό στόλο. «Και πηγαίνετε κατόπι, πρόσθεσε, να μαλλιοτραβιόσαστε δέκα χρόνια με τους δικηγόρους του Δημοσίου για να χαλάσετε τη διαθήκη μου – τη διαθήκη του πατέρα σας! – μέχρι του Αρείου Πάγου και ακόμα παραπέρα». Ο Φραγκίσκος αποκρίθηκε αμέσως πως είχε πάρει «κατόπιν ωρίμου σκέψεως» την απόφαση να κάνει όλες τις υποχωρήσεις για την ευτυχία της οικογένειας κ’ η Μόρφω βαφτίστηκε ορθόδοξη από τον ίδιο τον παππού της, που διάλεξε και το όνομά της.
 
ΘΕΜΑ 3 (μονάδες 20)
α. Να αιτιολογήσετε σε τι αποσκοπεί η αξιοποίηση ευθέος λόγου στο πλαίσιο της αφήγησης. Να αξιοποιήσετε σχετικά παραδείγματα για να τεκμηριώσετε την απάντησή σας.
 
Η αξιοποίηση του ευθύ λόγου στο πλαίσιο της αφήγησης αποσκοπεί πρωτίστως στην ενίσχυση της θεατρικότητας και της ζωντάνιας του κειμένου, εφόσον ο αναγνώστης μπορεί να πλάσει ευχερέστερα στη σκέψη του την εικόνα της αντιδικίας του ζευγαριού («Κάνε μια θυσία για μένα, για την αγάπη μας Φραγκίσκε!»). Παραλλήλως, μέσω του ευθέος λόγου καθίσταται εφικτή η εναργέστερη παρουσίαση της προσωπικότητας των ηρώων, εφόσον μέσα από τα λόγια τους διαφαίνονται στοιχεία του χαρακτήρα τους (-«Ώστε αγαπάς περισσότερο τους προγόνους σου από μένα;», -«Δε σβήνεται από τη μνήμη η Ιστορία!»). Τέλος, με τον ευθύ λόγο ενισχύεται η δραματική διάσταση του κειμένου, καθώς ο αναγνώστης βιώνει εντονότερα τη συναισθηματική κατάσταση των ηρώων και τις επιμέρους κορυφώσεις της ενδοοικογενειακής διαμάχης («Και πηγαίνετε κατόπι να μαλλιοτραβιόσαστε δέκα χρόνια με τους δικηγόρους του Δημοσίου για να χαλάσετε τη διαθήκη μου…»).
 
β. - «Δε με καταλαβαίνεις, δε με κατάλαβες ποτέ, δε θα με καταλάβεις ποτέ! Είσαι Μωραϊτισσα!»: Να εξηγήσετε τη λειτουργία της επανάληψης στη φράση αυτή.
- Τη συζυγική αυτή κρίση τη γιάτρεψε ο πατέρας της Αντιγόνης: Να εντοπίσετε και να εξηγήσετε τη μεταφορά που αξιοποιείται στο χωρίο αυτό.
 
- Η επανάληψη στη συγκεκριμένη φράση αποδίδει εμφατικά το παράπονο του Φραγκίσκου πως η σύζυγός του δεν μπόρεσε ποτέ να τον καταλάβει, διότι εκείνη είναι Πελοποννήσια και, ως εκ τούτου, ξένη προς τα έθιμα και τις αντιλήψεις των νησιωτών. Με την εναλλαγή, μάλιστα, των χρονικών επιπέδων (παρόν, παρελθόν, μέλλον) ο ήρωας διεκτραγωδεί τη διάσταση αντιλήψεων μεταξύ τους, μεταδίδοντας την -υπερβολική- εντύπωση πως η Αντιγόνη δεν συμμερίστηκε ποτέ τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις επιθυμίες του.
 
- Η μεταφορική χρήση του ρήματος «γιάτρεψε» συνιστά επί της ουσίας ειρωνικό σχόλιο, υπό την έννοια πως η αδυναμία του ζευγαριού να οδηγηθεί σε μια συμβιβαστική απόφαση επιλύθηκε διαμιάς, όταν ο πατέρας της Αντιγόνης απείλησε να τους αποκληρώσει, κληροδοτώντας την περιουσία του στον εθνικό στόλο. Η «θεραπεία» της συζυγικής κρίσης υπ’ αυτή την έννοια επήλθε μόλις ο Φραγκίσκος συνειδητοποίησε πως υπήρχε κίνδυνος να χάσει την περιουσία του πεθερού του, οπότε και έσπευσε να προβεί στις αναγκαίες υποχωρήσεις.
 
ΘΕΜΑ 4 (μονάδες 15)
Στο κείμενο που σας δόθηκε να ερμηνεύσετε την αιτία που προκάλεσε κρίση στον γάμο της Αντιγόνης. Ποια είναι η προσωπική σας τοποθέτηση στο γεγονός για το οποίο γίνεται λόγος στο κείμενο; Να αναπτύξετε την ερμηνεία σας σε100-150 λέξεις.
 
Η κρίση στον γάμο της Αντιγόνης προκλήθηκε απρόσμενα, όταν η γέννηση του παιδιού τους έφερε στην επιφάνεια τη διαφορά δόγματος του ζευγαριού. Παρά το γεγονός ότι ο σύζυγός της, ο Φραγκίσκος, «δεν είχε σκοτιστεί ποτέ του για καμιά θρησκεία», αιφνιδίως πρόβαλε την αξίωση να βαφτιστεί το παιδί τους σε καθολική εκκλησία. Το αίτημα αυτό, ωστόσο, έφερε σε δύσκολη θέση την ορθόδοξη Αντιγόνη, διότι γνώριζε πως κάτι τέτοιο «θα έθλιβε κατάκαρδα και ανεπανόρθωτα τους γονείς της». Έτσι, από τη μία τίθεται η επίγνωση της Αντιγόνης πως θα πλήγωνε βαθύτατα τους γονείς της, αν το παιδί γινόταν καθολικό, κι από την άλλη προβάλλεται η αίσθηση του Φραγκίσκου πως θα θυσίαζε τους «βωμούς των προγόνων» του, κάτι που δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει. Αν και επρόκειτο για μια διαφορά που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ήσσονος σημασίας, εφόσον και οι δύο γονείς ήταν χριστιανοί, προκύπτει μια σύγκρουση εγωισμού για το ποιος από τους δύο θα υπερισχύσει. Ο συμβιβασμός, βέβαια, ήταν αναπόφευκτος και σχετικά απλός, όπως φάνηκε από την άμεση επίλυση του ζητήματος, μόλις ο πατέρας της Αντιγόνης απείλησε πως θα κληροδοτήσει την περιουσία του στον εθνικό στόλο.
Διαφορές, όπως αυτές που σχετίζονται με το θρησκευτικό δόγμα, αν και μπορεί να μοιάζουν «αγεφύρωτες», δεν θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να συνιστούν αιτία διαφωνιών, εφόσον ανεξάρτητα από το δόγμα ή ακόμη και το θρήσκευμα οι γονείς μπορούν από κοινού να μεταλαμπαδεύσουν στο παιδί τους τις κατάλληλες αξίες και αρχές, κινούμενοι πέρα από τα αυστηρά όρια μιας συγκεκριμένης θρησκείας.
 
«Το/τα θέμα/τα προέρχεται και αντλήθηκε/αν από την πλατφόρμα της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας που αναπτύχθηκε (MIS5070818-Tράπεζα θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Γενικό Λύκειο-ΕΠΑΛ) και είναι διαδικτυακά στο δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) στη διεύθυνση (http://iep.edu.gr/el/trapeza-thematon-arxiki-selida)».