Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «σπείρω»

 
Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «σπείρω»
 
σπείρω: σπέρνω (για φήμη: διαδίδω)
 
Ενεργητική Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
σπείρω, σπείρεις, σπείρει, σπείρομεν, σπείρετε, σπείρουσι
Υποτακτική
σπείρω, σπείρῃς, σπείρῃ, σπείρωμεν, σπείρητε, σπείρωσι
Ευκτική
σπείροιμι, σπείροις, σπείροι, σπείροιμεν, σπείροιτε, σπείροιεν
Προστακτική
---, σπεῖρε, σπειρέτω, ---, σπείρετε, σπειρόντων ή σπειρέτωσαν
Απαρέμφατο
σπείρειν
Μετοχή
σπείρων, σπείρουσα, σπεῖρον
 
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ σπείρων, τοῦ σπείροντος, τῷ σπείροντι, τόν σπείροντα, ὦ σπείρων
οἱ σπείροντες, τῶν σπειρόντων, τοῖς σπείρουσι(ν), τούς σπείροντας, ὦ σπείροντες
Θηλυκό
ἡ σπείρουσα, τῆς σπειρούσης, τῇ σπειρούσῃ, τήν σπείρουσαν, ὦ σπείρουσα
αἱ σπείρουσαι, τῶν σπειρουσῶν, ταῖς σπειρούσαις, τάς σπειρούσας, ὦ σπείρουσαι
Ουδέτερο
τό σπεῖρον, τοῦ σπείροντος, τῷ σπείροντι, τό σπεῖρον, ὦ σπεῖρον
τά σπείροντα, τῶν σπειρόντων, τοῖς σπείρουσι(ν), τά σπείροντα, ὦ σπείροντα
 
Παρατατικός
Οριστική
ἔσπειρον, ἔσπειρες, ἔσπειρε, ἐσπείρομεν, ἐσπείρετε, ἔσπειρον
 
Μέλλοντας
Οριστική
σπερῶ, σπερεῖς, σπερεῖ, σπεροῦμεν, σπερεῖτε, σπεροῦσι
Ευκτική
σπεροίμι, σπεροῖς ή σπεροίην, σπεροῖ ή σπεροίη, σπεροῖμεν, σπεροῖτε, σπεροῖεν
Απαρέμφατο
σπερεῖν
Μετοχή
σπερῶν, σπεροῦσα, σπεροῦν
 
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ σπερῶν, τοῦ σπεροῦντος, τῷ σπεροῦντι, τόν σπεροῦντα, ὦ σπερῶν
οἱ σπεροῦντες, τῶν σπερούντων, τοῖς σπεροῦσι(ν), τούς σπεροῦντας, ὦ σπεροῦντες
Θηλυκό
ἡ σπεροῦσα, τῆς σπερούσης, τῇ σπερούσῃ, τήν σπεροῦσαν, ὦ σπεροῦσα
αἱ σπεροῦσαι, τῶν σπερουσῶν, ταῖς σπερούσαις, τάς σπερούσας, ὦ σπεροῦσαι
Ουδέτερο
τό σπεροῦν, τοῦ σπεροῦντος, τῷ σπεροῦντι, τό σπεροῦν, ὦ σπεροῦν
τά σπεροῦντα, τῶν σπερούντων, τοῖς σπεροῦσι(ν), τά σπεροῦντα, ὦ σπεροῦντα
 
Αόριστος
Οριστική
ἔσπειρα, ἔσπειρας, ἔσπειρε, ἐσπείραμεν, ἐσπείρατε, ἔσπειραν
Υποτακτική
σπείρω, σπείρῃς, σπείρῃ, σπείρωμεν, σπείρητε, σπείρωσι
Ευκτική
σπείραιμι, σπείραις ή σπείρειας, σπείραι ή σπείρειε, σπείραιμεν, σπείραιτε, σπείραιεν ή σπείρειαν
Προστακτική
---, σπεῖρον, σπειράτω, ---, σπείρατε, σπειράντων ή σπειράτωσαν
Απαρέμφατο
σπεῖραι
Μετοχή
σπείρας, σπείρασα, σπεῖραν
 
Παρακείμενος
Οριστική
ἔσπαρκα, ἔσπαρκας, ἔσπαρκε, ἐσπάρκαμεν, ἐσπάρκατε, ἐσπάρκασι
 
Υποτακτική
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς ὦ
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς ᾖς
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς ᾖ
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα ὦμεν
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα ἦτε
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα ὦσι
 
Ευκτική
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς εἴην
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς εἴης
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς εἴη
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα εἴημεν (εἶμεν)
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα εἴητε (εἶτε)
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα εἴησαν (εἶεν)
 
Προστακτική
---
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς ἴσθι
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς ἔστω
---
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα ἔστε
ἐσπαρκότες- ἐσπαρκυῖαι- ἐσπαρκότα ἔστων
 
Απαρέμφατο
ἐσπαρκέναι
Μετοχή
ἐσπαρκὼς- ἐσπαρκυῖα- ἐσπαρκὸς
 
Μέση Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
σπείρομαι, σπείρῃ ή σπείρει, σπείρεται, σπειρόμεθα, σπείρεσθε, σπείρονται
Υποτακτική
σπείρωμαι, σπείρῃ, σπείρηται, σπειρώμεθα, σπείρησθε, σπείρωνται
Ευκτική
σπειροίμην, σπείροιο, σπείροιτο, σπειροίμεθα, σπείροισθε, σπείροιντο
Προστακτική
---, σπείρου, σπειρέσθω, ---, σπείρεσθε, σπειρέσθων ή σπειρέσθωσαν
Απαρέμφατο
σπείρεσθαι
Μετοχή
σπειρόμενος
σπειρομένη
σπειρόμενον
 
Παρατατικός
Οριστική
ἐσπειρόμην, ἐσπείρου, ἐσπείρετο, ἐσπειρόμεθα, ἐσπείρεσθε, ἐσπείροντο
 
Παθητικός Μέλλοντας Β΄
Οριστική
σπαρήσομαι, σπαρήσῃ ή σπαρήσει, σπαρήσεται, σπαρησόμεθα, σπαρήσεσθε, σπαρήσονται
Ευκτική
σπαρησοίμην, σπαρήσοιο, σπαρήσοιτο, σπαρησοίμεθα, σπαρήσοισθε, σπαρήσοιντο
Απαρέμφατο
σπαρήσεσθαι
Μετοχή
σπαρησόμενος
σπαρησομένη
σπαρησόμενον
 
Αόριστος Μέσος
Οριστική
ἐσπειράμην, ἐσπείρω, ἐσπείρατο, ἐσπειράμεθα, ἐσπείρασθε, ἐσπείραντο
Υποτακτική
σπείρωμαι, σπείρῃ, σπείρηται, σπειρώμεθα, σπείρησθε, σπείρωνται
Ευκτική
σπειραίμην, σπείραιο, σπείραιτο, σπειραίμεθα, σπείραισθε, σπείραιντο
Προστακτική
---, σπεῖραι, σπειράσθω, ---, σπείρασθε, σπειράσθων ή σπειράσθωσαν
Απαρέμφατο
σπείρασθαι
Μετοχή
σπειράμενος
σπειραμένη
σπειράμενον
 
Αόριστος Μέσος Β΄
Οριστική
ἐσπαρόμην, ἐσπάρου, ἐσπάρετο, ἐσπαρόμεθα, ἐσπάρεσθε, ἐσπάροντο ή ἐσπερόμην
Υποτακτική
σπάρωμαι, σπάρῃ, σπάρηται, σπαρώμεθα, σπάρησθε, σπάρωνται
Ευκτική
σπαροίμην, σπάροιο, σπάροιτο, σπαροίμεθα, σπάροισθε, σπάροιντο
Προστακτική
---, σπαροῦ, σπαρέσθω, ---, σπάρεσθε, σπαρέσθων
Απαρέμφατο
σπαρέσθαι
Μετοχή
σπαρόμενος
σπαρομένη
σπαρόμενον
 
Παθητικός Αόριστος Β΄
Οριστική
ἐσπάρην, ἐσπάρης, ἐσπάρη, ἐσπάρημεν, ἐσπάρητε, ἐσπάρησαν
Υποτακτική
σπαρῶ, σπαρῇς, σπαρῇ, σπαρῶμεν, σπαρῆτε, σπαρῶσι
Ευκτική
σπαρείην, σπαρείης, σπαρείη, σπαρείημεν ή σπαρεῖμεν, σπαρείητε ή σπαρεῖτε, σπαρείησαν ή σπαρεῖεν
Προστακτική
---, σπάρηθι, σπαρήτω, ---, σπάρητε, σπαρέντων
Απαρέμφατο
σπαρῆναι
Μετοχή
σπαρείς
σπαρεῖσα
σπαρέν
 
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ σπαρείς, τοῦ σπαρέντος, τῷ σπαρέντι, τόν σπαρέντα, ὦ σπαρείς
οἱ σπαρέντες, τῶν σπαρέντων, τοῖς σπαρεῖσι(ν), τούς σπαρέντας, ὦ σπαρέντες
Θηλυκό
ἡ σπαρεῖσα, τῆς σπαρείσης, τῇ σπαρείσῃ, τήν σπαρεῖσαν, ὦ σπαρεῖσα
αἱ σπαρεῖσαι, τῶν σπαρεισῶν, ταῖς σπαρείσαις, τάς σπαρείσας, ὦ σπαρεῖσαι
Ουδέτερο
τό σπαρέν, τοῦ σπαρέντος, τῷ σπαρέντι, τό σπαρέν, ὦ σπαρέν
τά σπαρέντα, τῶν σπαρέντων, τοῖς σπαρεῖσι(ν), τά σπαρέντα, ὦ σπαρέντα
 
Παρακείμενος
Οριστική
ἔσπαρμαι, ἔσπαρσαι, ἔσπαρται, ἐσπάρμεθα, ἔσπαρθε, ἐσπαρμένοι εἰσί
 
Υποτακτική
ἐσπαρμένος- ἐσπαρμένη- ἐσπαρμένον ὦ
ἐσπαρμένος- ἐσπαρμένη- ἐσπαρμένον ᾖς
ἐσπαρμένος- ἐσπαρμένη- ἐσπαρμένον ᾖ
ἐσπαρμένοι- ἐσπαρμέναι- ἐσπαρμένα ὦμεν
ἐσπαρμένοι- ἐσπαρμέναι- ἐσπαρμένα ἦτε
ἐσπαρμένοι- ἐσπαρμέναι- ἐσπαρμένα ὦσι
 
Ευκτική
ἐσπαρμένος- ἐσπαρμένη- ἐσπαρμένον εἴην
ἐσπαρμένος- ἐσπαρμένη- ἐσπαρμένον εἴης
ἐσπαρμένος- ἐσπαρμένη- ἐσπαρμένον εἴη
ἐσπαρμένοι- ἐσπαρμέναι- ἐσπαρμένα εἴημεν (εἶμεν)
ἐσπαρμένοι- ἐσπαρμέναι- ἐσπαρμένα εἴητε (εἶτε)
ἐσπαρμένοι- ἐσπαρμέναι- ἐσπαρμένα εἴησαν (εἶεν)
 
Προστακτική
---, ἔσπαρσο, ἐσπάρθω, ---, ἔσπαρθε, ἐσπάρθων
 
Απαρέμφατο
ἐσπάρθαι
Μετοχή
ἐσπαρμένος,
ἐσπαρμένη,
ἐσπαρμένον