Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ἱκετεύω»
Οριστική
ἱκετεύω, ἱκετεύεις, ἱκετεύει, ἱκετεύομεν, ἱκετεύετε, ἱκετεύουσι(ν)
ἱκετεύω, ἱκετεύῃς, ἱκετεύῃ, ἱκετεύωμεν, ἱκετεύητε, ἱκετεύωσι(ν)
ἱκετεύοιμι, ἱκετεύοις, ἱκετεύοι, ἱκετεύοιμεν, ἱκετεύοιτε, ἱκετεύοιεν
---, ἱκέτευε, ἱκετευέτω, ---, ἱκετεύετε, ἱκετευόντων (ή ἱκετευέτωσαν)
ἱκετεύειν
ἱκετεύων, ἱκετεύουσα, ἱκετεῦον
Οριστική
ἱκέτευον, ἱκέτευες, ἱκέτευε, ἱκετεύομεν, ἱκετεύετε, ἱκέτευον
Οριστική
ἱκετεύσω, ἱκετεύσεις, ἱκετεύσει, ἱκετεύσομεν, ἱκετεύσετε, ἱκετεύσουσι(ν)
ἱκετεύσοιμι, ἱκετεύσοις, ἱκετεύσοι, ἱκετεύσοιμεν, ἱκετεύσοιτε, ἱκετεύσοιεν
ἱκετεύσειν
ἱκετεύσων, ἱκετεύσουσα, ἱκετεῦσον
Οριστική
ἱκέτευσα, ἱκέτευσας, ἱκέτευσε(ν), ἱκετεύσαμεν, ἱκετεύσατε, ἱκέτευσαν
ἱκετεύσω, ἱκετεύσῃς, ἱκετεύσῃ, ἱκετεύσωμεν, ἱκετεύσητε, ἱκετεύσωσι(ν)
ἱκετεύσαιμι, ἱκετεύσαις / ἱκετεύσειας, ἱκετεύσαι / ἱκετεύσειε(ν), ἱκετεύσαιμεν, ἱκετεύσαιτε, ἱκετεύσαιεν / ἱκετεύσειαν
---, ἱκέτευσον, ἱκετευσάτω, ---, ἱκετεύσατε, ἱκετευσάντων (ή ἱκετευσάτωσαν)
ἱκετεῦσαι
ἱκετεύσας, ἱκετεύσασα, ἱκετεῦσαν
Οριστική
ἱκετεύομαι, ἱκετεύῃ / ἱκετεύει, ἱκετεύεται, ἱκετευόμεθα, ἱκετεύεσθε, ἱκετεύονται
ἱκετεύωμαι, ἱκετεύῃ, ἱκετεύηται, ἱκετευώμεθα, ἱκετεύησθε, ἱκετεύωνται
ἱκετευοίμην, ἱκετεύοιο, ἱκετεύοιτο, ἱκετευοίμεθα, ἱκετεύοισθε, ἱκετεύοιντο
---, ἱκετεύου, ἱκετευέσθω, ---, ἱκετεύεσθε, ἱκετευέσθων (ή ἱκετευέσθωσαν)
ἱκετεύεσθαι
ἱκετευόμενος, ἱκετευομένη, ἱκετευόμενον
ὁ ἱκετεύων, τοῦ ἱκετεύοντος, τῷ ἱκετεύοντι, τόν ἱκετεύοντα, ὦ ἱκετεύων
ἡ ἱκετεύουσα, τῆς ἱκετευούσης, τῇ ἱκετευούσῃ, τήν ἱκετεύουσαν, ὦ ἱκετεύουσα
τό ἱκετεῦον, τοῦ ἱκετεύοντος, τῷ ἱκετεύοντι, τό ἱκετεῦον, ὦ ἱκετεῦον
ὁ ἱκετεύσων, τοῦ ἱκετεύσοντος, τῷ ἱκετεύσοντι, τόν ἱκετεύσοντα, ὦ ἱκετεύσων
ἡ ἱκετεύσουσα, τῆς ἱκετευσούσης, τῇ ἱκετευσούσῃ, τήν ἱκετεύσουσαν, ὦ ἱκετεύσουσα
τό ἱκετεῦσον, τοῦ ἱκετεύσοντος, τῷ ἱκετεύσοντι, τό ἱκετεῦσον, ὦ ἱκετεῦσον
ὁ ἱκετεύσας, τοῦ ἱκετεύσαντος, τῷ ἱκετεύσαντι, τόν ἱκετεύσαντα, ὦ ἱκετεύσας
ἡ ἱκετεύσασα, τῆς ἱκετευσάσης, τῇ ἱκετευσάσῃ, τήν ἱκετεύσασαν, ὦ ἱκετεύσασα
τό ἱκετεῦσαν, τοῦ ἱκετεύσαντος, τῷ ἱκετεύσαντι, τό ἱκετεῦσαν, ὦ ἱκετεῦσαν
ὁ ἱκετευόμενος, τοῦ ἱκετευομένου, τῷ ἱκετευομένῳ, τόν ἱκετευόμενον, ὦ ἱκετευόμενε
ἡ ἱκετευομένη, τῆς ἱκετευομένης, τῇ ἱκετευομένῃ, τήν ἱκετευομένην, ὦ ἱκετευομένη
τό ἱκετευόμενον, τοῦ ἱκετευομένου, τῷ ἱκετευομένῳ, τό ἱκετευόμενον, ὦ ἱκετευόμενον

