Αρχές Φιλοσοφίας: Μονιστικές θεωρίες Υλισμού (άσκηση)

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
 
Αρχές Φιλοσοφίας: Μονιστικές θεωρίες Υλισμού (άσκηση)
 
Σε ποια θεωρία ασκεί κριτική ο John Searle; Θεωρείτε τις ενστάσεις του τεκμηριωμένες και πειστικές; Να διατυπώσετε την άποψή σας.
 
"Εκείνο που διαπιστώνουμε στην ιστορία του υλισμού είναι μια επαναλαμβανόμενη αμηχανία του ανάμεσα στην ανάγκη, από τη μια, να παρουσιάσει μία ερμηνεία της πραγματικότητας που να μην περιέχει οποιαδήποτε αναφορά σε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της νόησης, όπως η συνείδηση και η υποκειμενικότητα, και στην ανάγκη, από την άλλη, να συμπεριλάβει τις “διαισθήσεις” μας σχετικά με τον νου και τη νόηση. Είναι φυσικά αδύνατον να κάνει και τα δύο. […] Υπάρχει κάτι το εξαιρετικά θλιβερό σε όλη αυτή την ιστορία, γιατί φαίνεται να είναι άχρηστη και χωρίς νόημα. Βασίζεται ολόκληρη στη λανθασμένη υπόθεση ότι η άποψη πως η πραγματικότητα είναι αποκλειστικά φυσική-υλική είναι ασυμβίβαστη με την άποψη ότι ο κόσμος μας περιέχει πράγματι και υποκειμενικές (“ποιοτικές”, “προσωπικές”, “συναισθηματικές- συγκινησιακές”, “άυλες”, ‘μη φυσικές”) συνειδησιακές καταστάσεις, όπως οι σκέψεις και τα αισθήματα”.
 
(John Searle, Ανακαλύπτοντας ξανά τον νου, μτφρ. Μ. Κορνήλιος, εκδ. Γκοβόστης, Αθήνα 1997, σ. 74)
 
Ενδεικτική απάντηση
 
Ο John Searle ασκεί κριτική στις θεωρίες του Υλισμού, σύμφωνα με τις οποίες οτιδήποτε υπάρχει είναι υλικό, δηλαδή δε διαθέτει στην αρχική μορφή και στη βαθύτερη υφή του τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συνειδητής εμπειρίας, εκείνα, δηλαδή, τα χαρακτηριστικά που εκκινούν τον μεταφυσικό προβληματισμό. Με τις θεωρίες αυτές εκ πρώτης όψεως, το πρόβλημα της αλληλεπίδρασης νου και σώματος επιλύεται -ή μάλλον αποφεύγεται- εφόσον ο νους είναι υλικός και με τον θάνατο του σώματος αποσυντίθεται κι αυτός. Εξακολουθεί όμως να είναι δύσκολο να εξηγηθεί πώς οι ψυχικές ή οι νοητικές ιδιότητες αναδύονται από την ύλη και εμφανίζονται σ’ εμάς ως κάτι το άυλο, που θα μπορούσε να υπάρξει από μόνο του.
Ο John Searle επισημαίνει πως οι θεωρίες του υλισμού επιχειρούν, χωρίς να το επιτυγχάνουν, να ερμηνεύσουν την πραγματικότητα με όρους αποκλειστικά υλικούς και να παραγνωρίσουν ό,τι διαισθητικά αισθάνεται κάθε άνθρωπος ως υποκειμενική νοητική εμπειρία με το πλήθος των συναισθημάτων που αυτή ενέχει. Θεωρεί, ειδικότερα, λανθασμένη την άποψη των υλιστών πως δεν μπορεί να συμβιβαστεί η υλική διάσταση της πραγματικότητας με την συγκινησιακή, συναισθηματική και κατ' επέκταση άυλη διάσταση των συνειδησιακών καταστάσεων, όπως είναι οι ιδέες και τα συναισθήματα των ανθρώπων.
Η άποψη του φιλοσόφου βρίσκει επαρκή τεκμηρίωση στο γεγονός πως οι θεωρίες του υλισμού δεν παρέχουν μια ικανοποιητική εξήγηση για το πώς το πολυπληθές εύρος των ανθρώπινων συναισθημάτων, αλλά και ευρύτερες νοητικές διεργασίες προκύπτουν μονομερώς από την ύλη, χωρίς να εμπεριέχεται μια ψυχική διάσταση σε όλες αυτές τις πολύπλοκες συνειδησιακές καταστάσεις. Συναισθήματα, όπως η ελπίδα και η αγωνία, αλλά και αμιγώς υποκειμενικά βιώματα, όπως η διαίσθηση του ατόμου ή ο οραματισμός δεν μπορούν να αποδοθούν αποκλειστικά σε ιδιότητες της ύλης.  

Ιστορία Β΄ Λυκείου: Μοντεσκιέ και Τζον Λοκ (επεξεργασία πηγής)

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Ιστορία Β΄ Λυκείου: Μοντεσκιέ και Τζον Λοκ (επεξεργασία πηγής)
 
Τα παρακάτω κείμενα αναφέρονται στις απόψεις του Τζον Λοκ και του Μοντεσκιέ αντίστοιχα. Συνδυάζοντας τις ιστορικές σας γνώσεις με τις απαραίτητες πληροφορίες από τα κείμενα που σας δίνονται, να απαντήσετε στα εξής:
α. Πώς ορίζεται το «κράτος» σύμφωνα με τον Τζον Λοκ και ποιο το χρέος κάθε πολιτικού άρχοντα;
β. Ποιες είναι οι τρεις εξουσίες τις οποίες αναφέρει ο Μοντεσκιέ, ποιος κίνδυνος υπάρχει όταν συγκεντρώνονται στο ίδιο πρόσωπο ή πολιτικό σώμα και γιατί;
 
ΚΕΙΜΕΝΟ Α
Το κράτος είναι, κατά την άποψή μου, μία ανθρώπινη κοινωνία που μόνο σκοπό έχει τη διατήρηση και την προώθηση των κοινωνικών αγαθών. Ονομάζουμε κοινωνικά αγαθά τη ζωή, την ελευθερία, τη φυσική ακεραιότητα […]και την κατοχή εξωτερικών αγαθών όπως είναι η γη, τα χρήματα και ούτω καθ’ εξής. Είναι καθήκον του πολιτικού άρχοντα να διατηρεί υγιή και ακέραιη μία δίκαιη κατοχή αυτών των αγαθών που αφορούν την ίδια τη ζωή, για όλο τον πληθυσμό γενικώς και για κάθε ξεχωριστό υπήκοο συγκεκριμένα, μέσα από νόμους που θα ισχύουν με τον ίδιο τρόπο για όλους.
 
Nikola, U., Ανθολογία της φιλοσοφίας, (μτφρ.: Π. Τριαδά), Ενάλιος, Αθήνα 2007, σ. 278
 
ΚΕΙΜΕΝΟ Β
Όταν στο ίδιο πρόσωπο ή στο ίδιο πολιτικό σώμα, που ασκεί την αρχή, η νομοθετική εξουσία είναι ενωμένη με την εκτελεστική, δεν υπάρχει καθόλου ελευθερία γιατί μπορεί ο ίδιος ο μονάρχης[…] να κάνει νόμους τυραννικούς και να τους εφαρμόσει με τρόπο τυραννικό. Επίσης δεν υπάρχει καθόλου ελευθερία, όταν η δικαστική εξουσία δεν χωρίζεται απ’ τη νομοθετική και την εκτελεστική. Αν ήταν συνδεδεμένη με τη νομοθετική, η πίεση πάνω στη ζωή και την ελευθερία των πολιτών θα ήταν αυταρχική, γιατί ο ίδιος ο δικαστής θα ήταν και νομοθέτης. Αν ήταν συνδεδεμένη με την εκτελεστική εξουσία, ο δικαστής θα μπορούσε να έχει τη δύναμη ενός καταπιεστή. Το παν θα χανόταν αν ο ίδιος ο άνθρωπος ή το ίδιο σώμα αρχόντων ή του λαού, ασκούσαν ταυτόχρονα αυτές τις τρεις εξουσίες: δηλαδή, το να νομοθετεί, να εφαρμόζει τις δημόσιες αποφάσεις και να δικάζει τα εγκλήματα, ή τις διαφορές των ιδιωτών.
 
Montesquieu, Το πνεύμα των νόμων, (μτφρ. Γρ. Λιόνης), Αναγνωστίδης, σ. 150
 
Ενδεικτική απάντηση
 
α. Στο χώρο των πολιτικών ιδεών οι διαφωτιστές είχαν ως πρότυπο τους το αγγλικό σύστημα διακυβέρνησης και ήταν θεωρητικά επηρεασμένοι από τον Τζόν Λοκ (1632-1704), έναν από τους σπουδαιότερους προδρόμους του Διαφωτισμού. Ο Λοκ διατύπωσε την αρχή του κοινωνικού συμβολαίου, ότι δηλαδή οι κυβερνήσεις συγκροτούνται βάσει συμφωνίας με το λαό. Η παραβίαση της συμφωνίας αυτής εκ μέρους των κυβερνώντων παρέχει αυτόματα στο λαό το δικαίωμα της αντίστασης και της επανάστασης. Όπως αναλυτικότερα παρουσιάζει τις απόψεις του Λοκ ο Nicola Ubaldo (Κείμενο Α), σύμφωνα με τον φιλόσοφο το κράτος αποτελεί μια κοινωνία ανθρώπων που αποσκοπεί στη διασφάλιση και τη διεύρυνση των κοινωνικών αγαθών, όπως είναι η ζωή, η ελευθερία, η ασφάλεια του ατόμου και η κατοχή υλικών αγαθών, όπως είναι η γη και τα χρήματα. Οφείλει, επομένως, ο εκάστοτε πολιτικός άρχοντας να εξασφαλίζει πώς όλα τα μέλη της κοινωνίας θα έχουν ισότιμη πρόσβαση στα αγαθά αυτά, μέσω της ισονομίας, της όμοιας, δηλαδή, για όλους αντιμετώπιση από τους νόμους.  
 
β. Σημαντικός εκπρόσωπος των πολιτικών ιδεών του Διαφωτισμού ήταν ο Γάλλος Μοντεσκιέ (1698-1755). Στο βιβλίο του με τίτλο Το Πνεύμα των Νόμων διατυπώνει τη θεωρία της διάκρισης των εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική με στόχο να αποτρέπεται ο κίνδυνος αυταρχικής διακυβέρνησης. Όπως διευκρινίζει ο ίδιος (Κείμενο Β), όταν το ίδιο πρόσωπο ή σώμα κατέχει τόσο τη νομοθετική όσο και την εκτελεστική εξουσία έχει τη δυνατότητα να επιβάλλει όποιον νόμο θέλει, όσο δεσποτικός κι αν είναι αυτός. Εξίσου ανελεύθερη καθίσταται η πολιτεία όταν η δικαστική εξουσία συνδέεται είτε με τη νομοθετική είτε με την εκτελεστική εξουσία. Στην πρώτη περίπτωση διότι ο δικαστής έχοντας και την ιδιότητα του νομοθέτη θα γινόταν αυταρχικός, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, αν είχε στη διάθεσή του και την εκτελεστική εξουσία, θα κατείχε πολύ μεγάλη και, κατ’ επέκταση, καταπιεστική δύναμη. Απόλυτη, άλλωστε, θα ήταν η απώλεια της ελευθερίας για τους πολίτες, αν συγκεντρώνονταν και οι τρεις εξουσίες σε ένα πρόσωπο ή πολιτικό σώμα, εφόσον θα είχε πλήρη εξουσία πάνω στους πολίτες.   
Η θεωρία της διάκρισης των εξουσιών άσκησε μεγάλη επίδραση στην πολιτική σκέψη και αποτέλεσε συστατικό στοιχείο των σημαντικότερων πολιτικών και πολιτειακών κειμένων της εποχής (π.χ. της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη κατά τη Γαλλική Επανάσταση).
 
«Το θέμα προέρχεται και αντλήθηκε από την πλατφόρμα της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας που αναπτύχθηκε (MIS5070818-Tράπεζα θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Γενικό Λύκειο-ΕΠΑΛ) και είναι διαδικτυακά στο δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) στη διεύθυνση (http://iep.edu.gr/el/trapeza-thematon-arxiki-selida)».

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «νοέω-νοῶ»

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «νοέω-νο»
 
νο: σκέπτομαι, εννοώ
 
Ενεργητική Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
νο, νοες, νοε, νοομεν, νοετε, νοοσι(ν)
Υποτακτική
νο, νος, νο, νομεν, νοτε, νοσι(ν)
Ευκτική
νοομι, νοος, νοο, ή νοοίην, νοοίης, νοοίη, νοομεν, νοοτε, νοοεν
Προστακτική
---, νόει, νοείτω, ---, νοετε, νοούντων (ή νοείτωσαν)
Απαρέμφατο
νοεν
Μετοχή
νον, νοοσα, νοον
 
Παρατατικός
Οριστική
νόουν, νόεις, νόει, νοομεν, νοετε, νόουν
 
Μέλλοντας
Οριστική
νοήσω, νοήσεις, νοήσει, νοήσομεν, νοήσετε, νοήσουσι(ν)
Ευκτική
νοήσοιμι, νοήσοις, νοήσοι, νοήσοιμεν, νοήσοιτε, νοήσοιεν
Απαρέμφατο
νοήσειν
Μετοχή
νοήσων, νοήσουσα, νοσον
 
Αόριστος
Οριστική
νόησα, νόησας, νόησε(ν), νοήσαμεν, νοήσατε, νόησαν
Υποτακτική
ποιήσω, ποιήσς, ποιήσ, ποιήσωμεν, ποιήσητε, ποιήσωσι(ν)
Ευκτική
νοήσαιμι, νοήσαις ή νοήσειας, νοήσαι ή νοήσαιε(ν) νοήσαιμεν, νοήσαιτε, νοήσαιεν ή νοήσειαν
Προστακτική
---, νόησον, νοησάτω, ---, νοήσατε, νοησάντων (ή νοησάτωσαν)
Απαρέμφατο
νοσαι
Μετοχή
νοήσας, νοήσασα, νοσαν
 
Παρακείμενος
Οριστική
νενόηκα, νενόηκας, νενόηκε, νενοήκαμεν, νενοήκατε, νενοήκασι(ν)
 
Υποτακτική
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός ς
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα μεν
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα τε
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα σι
 
Ευκτική
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός εην
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός εης
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός εη
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα εημεν (εμεν)
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα εητε (ετε)
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα εησαν (εεν)
 
Προστακτική
---
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός σθι
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός στω
---
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα στε
νενοηκότες- νενοηκυαι- νενοηκότα στων
 
Απαρέμφατο
νενοηκέναι
Μετοχή
νενοηκώς- νενοηκυα- νενοηκός
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
νενοήκειν, νενοήκεις, νενοήκει, νενοήκεμεν, νενοήκετε, νενοήκεσαν
 
Μέση Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
νοομαι, νο ή νοε, νοεται, νοούμεθα, νοεσθε, νοονται
Υποτακτική
νομαι, νο, νοται, νοώμεθα, νοσθε, νονται
Ευκτική
νοοίμην, νοοο, νοοτο, νοοίμεθα, νοοσθε, νοοντο
Προστακτική
---, νοο, νοείσθω, ---, νοεσθε, νοείσθων ή νοείσθωσαν
Απαρέμφατο
νοεσθαι
Μετοχή
νοούμενος
νοουμένη
νοούμενον
 
Παρατατικός
Οριστική
νοούμην, νοο, νοετο, νοούμεθα, νοεσθε, νοοντο
 
Μέλλοντας
Οριστική
νοήσομαι, νοήσ ή νοήσει, νοήσεται, νοησόμεθα, νοήσεσθε, νοήσονται
Ευκτική
νοησοίμην, νοήσοιο, νοήσοιτο, νοησοίμεθα, νοήσοισθε, νοήσοιντο
Απαρέμφατο
νοήσεσθαι
Μετοχή
νοησόμενος
νοησομένη
νοησόμενον
 
Παθητικός Μέλλοντας
Οριστική
νοηθήσομαι, νοηθήσ ή νοηθήσει, νοηθήσεται, νοηθησόμεθα, νοηθήσεσθε, νοηθήσονται
Ευκτική
νοηθησοίμην, νοηθήσοιο, νοηθήσοιτο, νοηθησοίμεθα, νοηθήσοισθε, νοηθήσοιντο
Απαρέμφατο
νοηθήσεσθαι
Μετοχή
νοηθησόμενος
νοηθησομένη
νοηθησόμενον
 
Αόριστος
Οριστική
νοησάμην, νοήσω, νοήσατο, νοησάμεθα, νοήσασθε, νοήσαντο
Υποτακτική
νοήσωμαι, νοήσ, νοήσηται, νοησώμεθα, νοήσησθε, νοήσωνται
Ευκτική
νοησαίμην, νοήσαιο, νοήσαιτο, νοησαίμεθα, νοήσαισθε, νοήσαιντο
Προστακτική
---, νόησαι, νοησάσθω, ---, νοήσασθε, νοησάσθων ή νοησάσθωσαν
Απαρέμφατο
νοήσασθαι
Μετοχή
νοησάμενος
νοησαμένη
νοησάμενον
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
νοήθην, νοήθης, νοήθη, νοήθημεν, νοήθητε, νοήθησαν
Υποτακτική
νοηθ, νοηθς, νοηθ, νοηθμεν, νοηθτε, νοηθσι(ν)
Ευκτική
νοηθείην, νοηθείης, νοηθείη, νοηθείημεν ή νοηθεμεν, νοηθείητε ή νοηθετε, νοηθείησαν ή νοηθεεν
Προστακτική
---, νοήθητι, νοηθήτω, ---, νοήθητε, νοηθέντων ή νοηθήτωσαν
Απαρέμφατο
νοηθναι
Μετοχή
νοηθείς
νοηθεσα
νοηθέν
 
Παρακείμενος
Οριστική
νενόημαι, νενόησαι, νενόηται, νενοήμεθα, νενόησθε, νενόηνται
 
Υποτακτική
νενοημένος- νενοημένη- νενοημένον
νενοημένος- νενοημένη- νενοημένον ς
νενοημένος- νενοημένη- νενοημένον
νενοημένοι- νενοημέναι- νενοημένα μεν
νενοημένοι- νενοημέναι- νενοημένα τε
νενοημένοι- νενοημέναι- νενοημένα σι
 
Ευκτική
νενοημένος- νενοημένη- νενοημένον εην
νενοημένος- νενοημένη- νενοημένον εης
νενοημένος- νενοημένη- νενοημένον εη
νενοημένοι- νενοημέναι- νενοημένα εημεν (εμεν)
νενοημένοι- νενοημέναι- νενοημένα εητε (ετε)
νενοημένοι- νενοημέναι- νενοημένα εησαν (εεν)
 
Προστακτική
---, νενόησο, νενοήσθω, --- νενόησθε, νενοήσθων ή νενοήσθωσαν
 
Απαρέμφατο
νενοσθαι
Μετοχή
νενοημένος,
νενοημένη,
νενοημένον
 
Υπερσυντέλικος
νενοήμην, νενόησο, νενόητο, νενοήμεθα, νενόησθε, νενόηντο

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ναυμαχέω-ῶ»

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ναυμαχέω-»
 
Ενεστώτας
Οριστική
ναυμαχ, ναυμαχες, ναυμαχε, ναυμαχομεν, ναυμαχετε, ναυμαχοσι(ν)
Υποτακτική
ναυμαχ, ναυμαχς, ναυμαχ, ναυμαχμεν, ναυμαχτε, ναυμαχσι(ν)
Ευκτική
ναυμαχομι, ναυμαχος, ναυμαχο, ή ναυμαχοίην, ναυμαχοίης, ναυμαχοίη, ναυμαχομεν, ναυμαχοτε, ναυμαχοεν
Προστακτική
---, ναυμάχει, ναυμαχείτω, ---, ναυμαχετε, ναυμαχούντων (ή ναυμαχείτωσαν)
Απαρέμφατο
ναυμαχεν
Μετοχή
ναυμαχν, ναυμαχοσα, ναυμαχον
 
Παρατατικός
Οριστική
ναυμάχουν, ναυμάχεις, ναυμάχει, ναυμαχομεν, ναυμαχετε, ναυμάχουν
 
Μέλλοντας
Οριστική
ναυμαχήσω, ναυμαχήσεις, ναυμαχήσει, ναυμαχήσομεν, ναυμαχήσετε, ναυμαχήσουσι(ν)
Ευκτική
ναυμαχήσοιμι, ναυμαχήσοις, ναυμαχήσοι, ναυμαχήσοιμεν, ναυμαχήσοιτε, ναυμαχήσοιεν
Απαρέμφατο
ναυμαχήσειν
Μετοχή
ναυμαχήσων, ναυμαχήσουσα, ναυμαχσον
 
Αόριστος
Οριστική
ναυμάχησα, ναυμάχησας, ναυμάχησε(ν), ναυμαχήσαμεν, ναυμαχήσατε, ναυμάχησαν
Υποτακτική
ναυμαχήσω, ναυμαχήσς, ναυμαχήσ, ναυμαχήσωμεν, ναυμαχήσητε, ναυμαχήσωσι(ν)
Ευκτική
ναυμαχήσαιμι, ναυμαχήσαις ή ναυμαχήσειας, ναυμαχήσαι ή ναυμαχήσαιε(ν) ναυμαχήσαιμεν, ναυμαχήσαιτε, ναυμαχήσαιεν ή ναυμαχήσειαν
Προστακτική
---, ναυμάχησον, ναυμαχησάτω, ---, ναυμαχήσατε, ναυμαχησάντων (ή ναυμαχησάτωσαν)
Απαρέμφατο
ναυμαχσαι
Μετοχή
ναυμαχήσας, ναυμαχήσασα, ναυμαχσαν
 
Παρακείμενος
Οριστική
νεναυμάχηκα, νεναυμάχηκας, νεναυμάχηκε, νεναυμαχήκαμεν, νεναυμαχήκατε, νεναυμαχήκασι(ν)
 
Υποτακτική
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός ς
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα μεν
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα τε
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα σι
 
Ευκτική
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός εην
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός εης
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός εη
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα εημεν (εμεν)
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα εητε (ετε)
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα εησαν (εεν)
 
Προστακτική
---
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός σθι
νεναυμαχηκώς- νεναυμαχηκυα- νεναυμαχηκός στω
---
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα στε
νεναυμαχηκότες- νεναυμαχηκυαι- νεναυμαχηκότα στων
 
Απαρέμφατο
νεναυμαχηκέναι
Μετοχή
νεναυμαχηκώς, νεναυμαχηκυα, νεναυμαχηκός
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
νεναυμαχήκειν, νεναυμαχήκεις, νεναυμαχήκει, νεναυμαχήκεμεν, νεναυμαχήκετε, νεναυμαχήκεσαν
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
κατεναυμαχήθην, κατεναυμαχήθης, κατεναυμαχήθη, κατεναυμαχήθημεν, κατεναυμαχήθητε, κατεναυμαχήθησαν
Υποτακτική
καταναυμαχηθ, καταναυμαχηθς, καταναυμαχηθ, καταναυμαχηθμεν, καταναυμαχηθτε, καταναυμαχηθσι(ν)
Ευκτική
καταναυμαχηθείην, καταναυμαχηθείης, καταναυμαχηθείη, καταναυμαχηθείημεν ή καταναυμαχηθεμεν, καταναυμαχηθείητε ή καταναυμαχηθετε, καταναυμαχηθείησαν ή καταναυμαχηθεεν
Προστακτική
---, καταναυμαχήθητι, καταναυμαχηθήτω, ---, καταναυμαχήθητε, καταναυμαχηθέντων ή καταναυμαχηθήτωσαν
Απαρέμφατο
καταναυμαχηθναι
Μετοχή
καταναυμαχηθείς
καταναυμαχηθεσα
καταναυμαχηθέν
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...