Σημειώσεις του Κωνσταντίνου Μάντη

Νέα ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «καθιστώ»

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Νέα ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «καθιστώ»
 
Ενεργητική φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
καθιστώ, καθιστάς, καθιστά, καθιστούμε, καθιστάτε, καθιστούν (ή καθιστούνε)
Υποτακτική
να καθιστώ, να καθιστάς, να καθιστά, να καθιστούμε, να καθιστάτε, να καθιστούν
Προστακτική
β΄ πληθυντικό: καθιστάτε
Μετοχή
καθιστώντας
 
Παρατατικός
Οριστική
καθιστούσα, καθιστούσες, καθιστούσε, καθιστούσαμε, καθιστούσατε, καθιστούσαν
 
Αόριστος
Οριστική
κατέστησα, κατέστησες, κατέστησε, καταστήσαμε, καταστήσατε, κατέστησαν
Υποτακτική
να καταστήσω, να καταστήσεις, να καταστήσει, να καταστήσουμε, να καταστήσετε, να καταστήσουν
Προστακτική
β΄ ενικό: κατάστησε β΄ πληθυντικό: καταστήστε ή καταστήσετε
 
Εξακολουθητικός Μέλλοντας
Οριστική
θα καθιστώ, θα καθιστάς, θα καθιστά, θα καθιστούμε, θα καθιστάτε, θα καθιστούν
 
Συνοπτικός Μέλλοντας
Οριστική
θα καταστήσω, θα καταστήσεις, θα καταστήσει, θα καταστήσουμε, θα καταστήσετε, θα καταστήσουν
 
Συντελεσμένος Μέλλοντας
Οριστική
θα έχω καταστήσει, θα έχεις καταστήσει, θα έχει καταστήσει, θα έχουμε καταστήσει, θα έχετε καταστήσει, θα έχουν καταστήσει
 
Παρακείμενος
Οριστική
έχω καταστήσει, έχεις καταστήσει, έχει καταστήσει, έχουμε καταστήσει, έχετε καταστήσει, έχουν καταστήσει
Υποτακτική
να έχω καταστήσει, να έχεις καταστήσει, να έχει καταστήσει, να έχουμε καταστήσει, να έχετε καταστήσει, να έχουν καταστήσει
Μετοχή
έχοντας καταστήσει
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
είχα καταστήσει, είχες καταστήσει, είχε καταστήσει, είχαμε καταστήσει, είχατε καταστήσει, είχαν(ε) καταστήσει
 
Παθητική φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
καθίσταμαι, καθίστασαι, καθίσταται, καθιστάμεθα, καθίστασθε, καθίστανται 
Υποτακτική
να καθίσταμαι, να καθίστασαι, να καθίσταται, να καθιστάμεθα, να καθίστασθε, να καθίστανται
Προστακτική
β΄ πληθυντικό: καθίστασθε
Μετοχή
καθιστάμενος
 
Παρατατικός
Οριστική
καθιστάμην, καθίστασο, καθίστατο, καθιστάμεθα, καθίστασθε, καθίσταντο  
 
Αόριστος
Οριστική
κατέστην, κατέστης, κατέστη, κατέστημεν, κατέστητε, κατέστησαν
(& καταστάθηκα, καταστάθηκες, καταστάθηκε, κατασταθήκαμε, καταστασθήκατε, καταστάθηκαν)
Υποτακτική
να καταστώ, να καταστείς, να καταστεί, να καταστούμε, να καταστείτε, να καταστούν
Προστακτική
β΄ ενικού: καταστήσου β΄ πληθυντικό: καταστείτε 
 
Εξακολουθητικός Μέλλοντας
Οριστική
θα καθίσταμαι, θα καθίστασαι, θα καθίσταται, θα καθιστάμεθα, θα καθίστασθε, θα καθίστανται
 
Συνοπτικός Μέλλοντας
Οριστική
θα καταστώ, θα καταστείς, θα καταστεί, θα καταστούμε, θα καταστείτε, θα καταστούν
 
Συντελεσμένος Μέλλοντας
Οριστική
θα έχω καταστεί, θα έχεις καταστεί, θα έχει καταστεί, θα έχουμε καταστεί, θα έχετε καταστεί, θα έχουν καταστεί 
 
Παρακείμενος
Οριστική
έχω καταστεί, έχεις καταστεί, έχει καταστεί, έχουμε καταστεί, έχετε καταστεί, έχουν καταστεί
Υποτακτική
να έχω καταστεί, να έχεις καταστεί, να έχει καταστεί, να έχουμε καταστεί, να έχετε καταστεί, να έχουν καταστεί
Μετοχή
κατεστημένος, κατεστημένη, κατεστημένο
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
είχα καταστεί, είχες καταστεί, είχε καταστεί, είχαμε καταστεί, είχατε καταστεί, είχαν(ε) καταστεί 

Ιστορία Β΄ Λυκείου: Οι αγρότες-στρατιώτες της βυζαντινής αυτοκρατορίας (πηγή)

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Ιστορία Β΄ Λυκείου: Οι αγρότες-στρατιώτες της βυζαντινής αυτοκρατορίας
 
Συνδυάζοντας τις ιστορικές σας γνώσεις με τις απαραίτητες πληροφορίες από το κείμενο που σας δίνεται να απαντήσετε στα ακόλουθα ερωτήματα:
 
α. Ποιοι παράγοντες επιβάρυναν οικονομικά τους αγρότες-στρατιώτες της βυζαντινής αυτοκρατορίας; 
 
β. Ποια οφέλη αποκόμιζε το Βυζαντινό κράτος από τους αγρότες-στρατιώτες; 
 
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ο πλούτος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στους αγρότες. […] Οι αγρότες ήταν οι κύριοι φοροδότες του κράτους και οι προστάτες των συνόρων του […]. Καθώς η φορολογία ήταν κυρίως σε χρήμα, η σοβαρή έλλειψη νομισμάτων ανάγκαζε συχνά τους αγρότες να καταφεύγουν σε τοκογλύφους. Οι φοροσυλλέκτες και οι κατ’ επάγγελμα δανειστές έγιναν έτσι τα πιο μισητά πρόσωπα στο λαό. Εξάλλου, πολλοί αγρότες παρείχαν στην αυτοκρατορία και τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες[…] καθώς τον κύριο όγκο του πολυάριθμου βυζαντινού στρατού τον αποτελούσαν οι λεγόμενοι στρατιώται που καθήκον τους ήταν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε περιόδους στρατιωτικών εκστρατειών ή εχθρικών εισβολών, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι να προμηθεύονται τα απαραίτητα όπλα και άλογα. Σε περιόδους ειρήνης, ωστόσο, οι ίδιοι αυτοί άνδρες καλλιεργούσαν τους αγρούς και τα αμπέλια τους. Καθώς η ιδιοκτησία τους δεν ήταν αισθητά μεγαλύτερη από εκείνη ενός απλού αγρότη, τα βάρη που επωμίζονταν γίνονταν δυσβάστακτα.
 
Kazhdan, A.P. & Epstein, A.W., Αλλαγές στον βυζαντινό πολιτισμό κατά τον 11ο και 12ο αιώνα, (μτφρ. Α. Παππάς), ΜΙΕΤ, Αθήνα 1997, σ. 34-35.
 
Ενδεικτική απάντηση
 
α. Για την αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση του κράτους επιδιώχθηκε μια εκτεταμένη διοικητική μεταρρύθμιση, η δημιουργία των θεμάτων. Τα θέματα αρχικά ήταν στρατιωτικές μονάδες, μετακινούμενες ανά την επικράτεια. Όταν οι μονάδες αυτές απέκτησαν μόνιμη εγκατάσταση, θέματα ονομάστηκαν οι περιοχές εγκατάστασής τους, οι οποίες εξελίχθηκαν σε διοικητικές περιφέρειες. Οι στρατιώτες διέθεταν στρατιωτόπια, δηλαδή κτήματα, από τα έσοδα των οποίων εξασφάλιζαν και συντηρούσαν το άλογο και τον οπλισμό τους, πληροφορία που επιβεβαιώνεται από το παράθεμα, στο οποίο επισημαίνεται πως σε περίοδο πολέμου -στρατιωτικής εκστρατείας ή εχθρικής εισβολής- οι «στρατιώται» προμηθεύονταν μόνοι τους τα αναγκαία όπλα και τα άλογα. Το κτήμα και η υποχρέωση για στρατιωτική υπηρεσία μεταβιβαζόταν από τον πατέρα στον πρωτότοκο γιο. Τα πρώτα θέματα οργανώθηκαν στη Μ. Ασία περί τα μέσα του 7ου αιώνα. Από τα τέλη του 8ου αι., ωστόσο, σημειώνεται μια αποφασιστική στροφή στην εξέλιξη της αγροτικής κοινότητας. Οι κοινωνικές διαφορές εντείνονται και ευνοούν τη διαμόρφωση μιας νέας αριστοκρατίας, η οποία ανέρχεται στη διοικητική κλίμακα και πλουτίζει ταχύτατα. Οι μικροκαλλιεργητές, υπερφορτωμένοι από φόρους, προτιμούν να παραχωρήσουν τους κλήρους τους και να γίνουν πάροικοι των δυνατών, παραιτούμενοι εκούσια από μια οδυνηρή ελευθερία. Όπως συμπληρωματικά επισημαίνεται στο παράθεμα, οι αγρότες-στρατιώτες όφειλαν να καταβάλουν τους φόρους κυρίως σε χρήματα παρ’ ότι υπήρχε έλλειψη νομισμάτων. Αυτό τους ανάγκαζε να καταφεύγουν σε τοκογλύφους και να υφίστανται πρόσθετη επιβάρυνση. Με δεδομένο, μάλιστα, το γεγονός πως τα κτήματα των «στρατιωτών» δεν ήταν ιδιαιτέρως μεγαλύτερα από εκείνα των απλών αγροτών αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις.
 
β. Τα νέα διοικητικά μέτρα είχαν σημαντικές συνέπειες για το αμυντικό σύστημα και την κοινωνική οργάνωση του Βυζαντίου: Οι μισθοφόροι εξέλιπαν, ενώ οι νέοι στρατιώτες-αγρότες αγωνίζονταν με αυταπάρνηση, επειδή παράλληλα υπερασπίζονταν την ιδιοκτησία τους. Η βυζαντινή αυτοκρατορία επομένως, όπως τονίζεται στο παράθεμα, ωφελούνταν διπλά από τους αγρότες-στρατιώτες, καθώς εκείνοι αφενός αποτελούσαν την πλειονότητα των φοροδοτών του κράτους και αφετέρου προστάτευαν τα σύνορά του. Οι ίδιοι πολίτες, δηλαδή, καλλιεργούσαν τα χωράφια και τα αμπέλια σε περίοδο ειρήνης, ενώ σε περίοδο πολέμου καλούνταν να προσφέρουν τις στρατιωτικές υπηρεσίες τους.  

Νέα ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ελέγχω»

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
 
Νέα ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ελέγχω»
 
Ενεργητική φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
ελέγχω, ελέγχεις, ελέγχει, ελέγχουμε, ελέγχετε, ελέγχουν (ή ελέγχουνε)
Υποτακτική
να ελέγχω, να ελέγχεις, να ελέγχει, να ελέγχουμε, να ελέγχετε, να ελέγχουν
Προστακτική
β΄ ενικό: έλεγχε – β΄ πληθυντικό: ελέγχετε 
Μετοχή
ελέγχοντας
 
Παρατατικός
Οριστική
έλεγχα, έλεγχες, έλεγχε, ελέγχαμε, ελέγχατε, έλεγχαν
Σημείωση: Η χρονική αύξηση του ρήματος μπορεί να διατηρηθεί, όταν τονίζεται.
ήλεγχα, ήλεγχες, ήλεγχε, ελέγχαμε, ελέγχατε, ήλεγχαν
 
Αόριστος
Οριστική
έλεγξα, έλεγξες, έλεγξε, ελέγξαμε, ελέγξατε, έλεγξαν
& ήλεγξα, ήλεγξες, ήλεγξε, ελέγξαμε, ελέγξατε, ήλεγξαν
Υποτακτική
να ελέγξω, να ελέγξεις, να ελέγξει, να ελέγξουμε, να ελέγξετε, να ελέγξουν
Προστακτική
β΄ ενικό: έλεγξε – β΄ πληθυντικό: ελέγξτε (ή ελέγξετε)   
 
Εξακολουθητικός Μέλλοντας
Οριστική
θα ελέγχω, θα ελέγχεις, θα ελέγχει, θα ελέγχουμε, θα ελέγχετε, θα ελέγχουν
 
Συνοπτικός Μέλλοντας
Οριστική
θα ελέγξω, θα ελέγξεις, θα ελέγξει, θα ελέγξουμε, θα ελέγξετε, θα ελέγξουν
 
Συντελεσμένος Μέλλοντας
Οριστική
θα έχω ελέγξει, θα έχεις ελέγξει, θα έχει ελέγξει, θα έχουμε ελέγξει, θα έχετε ελέγξει, θα έχουν ελέγξει
 
Παρακείμενος
Οριστική
έχω ελέγξει, έχεις ελέγξει, έχει ελέγξει, έχουμε ελέγξει, έχετε ελέγξει, έχουν ελέγξει
Υποτακτική
να έχω ελέγξει, να έχεις ελέγξει, να έχει ελέγξει, να έχουμε ελέγξει, να έχετε ελέγξει, να έχουν ελέγξει
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
είχα ελέγξει, είχες ελέγξει, είχε ελέγξει, είχαμε ελέγξει, είχατε ελέγξει, είχαν(ε) ελέγξει
 
Παθητική φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
ελέγχομαι, ελέγχεσαι, ελέγχεται, ελεγχόμαστε, ελέγχεστε, ελέγχονται
Υποτακτική
να ελέγχομαι, να ελέγχεσαι, να ελέγχεται, να ελεγχόμαστε, να ελέγχεστε, να ελέγχονται
Προστακτική
β΄ πληθυντικό: ελέγχεστε
Μετοχή
ελεγχόμενος, ελεγχόμενη, ελεγχόμενο  
 
Παρατατικός
Οριστική
ελεγχόμουν, ελεγχόσουν, ελεγχόταν, ελεγχόμαστε, ελεγχόσαστε, ελέγχονταν
(& ελεγχόμουνα, ελεγχόσουνα, ελεγχότανε)
 
Αόριστος
Οριστική
ελέγχθηκα, ελέγχθηκες, ελέγχθηκε, ελεγχθήκαμε, ελεγχθήκατε, ελέγχθηκαν
& ελέγχτηκα, ελέγχτηκες, ελέγχτηκε, ελεγχτήκαμε, ελεγχτήκατε, ελέγχτηκαν
Υποτακτική
να ελεγχθώ, να ελεγχθείς, να ελεγχθεί, να ελεγχθούμε, να ελεγχθείτε, να ελεγχθούν (ή να ελεγχθούνε)
& να ελεγχτώ, να ελεγχτείς, να ελεγχτεί, να ελεγχτούμε, να ελεγχτείτε, να ελεγχτούν
Προστακτική
β΄ ενικού: ελέγξου β΄ πληθυντικό: ελεγχθείτε (ελεγχτείτε)  
 
Εξακολουθητικός Μέλλοντας
Οριστική
θα ελέγχομαι, θα ελέγχεσαι, θα ελέγχεται, θα ελεγχόμαστε, θα ελέγχεστε, θα ελέγχονται
 
Συνοπτικός Μέλλοντας
Οριστική
θα ελεγχθώ, θα ελεγχθείς, θα ελεγχθεί, θα ελεγχθούμε, θα ελεγχθείτε, θα ελεγχθούν
& θα ελεγχτώ, θα ελεγχτείς, θα ελεγχτεί, θα ελεγχτούμε, θα ελεγχτείτε, θα ελεγχτούν
 
Συντελεσμένος Μέλλοντας
Οριστική
θα έχω ελεγχθεί, θα έχεις ελεγχθεί, θα έχει ελεγχθεί, θα έχουμε ελεγχθεί, θα έχετε ελεγχθεί, θα έχουν ελεγχθεί
& θα έχω ελεγχτεί, θα έχεις ελεγχτεί, θα έχει ελεγχτεί, θα έχουμε ελεγχτεί, θα έχετε ελεγχτεί, θα έχουν ελεγχτεί
 
Παρακείμενος
Οριστική
έχω ελεγχθεί, έχεις ελεγχθεί, έχει ελεγχθεί, έχουμε ελεγχθεί, έχετε ελεγχθεί, έχουν ελεγχθεί
Υποτακτική
να έχω ελεγχθεί, να έχεις ελεγχθεί, να έχει ελεγχθεί, να έχουμε ελεγχθεί, να έχετε ελεγχθεί, να έχουν ελεγχθεί
Μετοχή
ελεγμένος, ελεγμένη, ελεγμένο 
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
είχα ελεγχθεί, είχες ελεγχθεί, είχε ελεγχθεί, είχαμε ελεγχθεί, είχατε ελεγχθεί, είχαν(ε) ελεγχθεί
& είχα ελεγχτεί, είχες ελεγχτεί, είχε ελεγχτεί, είχαμε ελεγχτεί, είχατε ελεγχτεί, είχαν(ε) ελεγχτεί

Οδυσσέας Ελύτης «Οι κλεψύδρες του αγνώστου» [Ζ΄]

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips

Οδυσσέας Ελύτης «Οι κλεψύδρες του αγνώστου» [Ζ΄]
 
Στην άγνοια ξεκουράζεται ο ουρανός
Στην κουπαστή του ύπνου ο άνθρωπος
Τυχερός αιχμάλωτος μιας φλόγας που αθωώνεται γράφοντας
        τ’ αρχικά της στο σκοτάδι
Απλωμένο σ’ άλλον κόσμο των κλειστών βλεφάρων προνομιούχο
 
Πιο κοντά στην κλειδαριά
Μεγάλου μυστικού που ανύποπτο σαλεύει προς τη λύτρωση
Εφαρμόζει ο πόθος τις εικόνες του, ζωή που υπάρχει σ’ άλλη
        ζωή
Αίμα που τρέχει από τα μάτια μου, στις πράξεις των ηρώων του
        (άστρο εχέμυθο)
Και τρέμει ο μόχθος των χεριών μου, υψώνεται ως τα χρώματα
        του θυρεού της λήθης
Βλέπω το γέλιο που έγραψε τη μοίρα του
Βλέπω το χέρι που έδωσε το ρίγος του
Και τυλίγομαι σύννεφα που εύκολα ξεδιαλύνει μια φτυαριά ουρανού
        καθάριου.
 
Έμπιστο φως ξαναγεμίζεις το άλσος μου, έτοιμος είμαι
        στο προσκάλεσμά σου
Είμαστε δυο, και παρακάτω η ακροθαλασσιά πάλι με τις πιο
        γνώριμες κραξιές των γλάρων
Όπου κι αν βάλω πλώρη εδώ αράζω, το σκοτάδι με χρωστάει στο φως
Η γη στη θάλασσα, η φουρτούνα στη γαλήνη
 
Κρεμασμένος απ’ τα κρόσσια μιας αυγής που εξάγνισε τα νύχτια
        παρελθόντα
Γεύομαι τους καινούριους ήχους, άθλους της δροσιάς που επίστεψαν
        στα δέντρα
Μια χλωρή παρουσία προχωράει στις ρίζες της κι αποκτάει τη μέρα
Σαν καρδιά που μπαίνει πια στη θέση της
Σαν γυναίκα που νιώθει πια τα νιάτα της
Και χαρίζει ανοίγοντας τους κόσμους των ματιών της ηδονή
        ανεξάντλητη
Μέρα ξανθή, του ήλιου ανταμοιβή και του Έρωτα.
 
Στην 7η ενότητα από τις Κλεψύδρες του Αγνώστου ο Οδυσσέας Ελύτης προσεγγίζει τον «άγνωστο» κόσμο των ονείρων, όταν σε μια μη συνειδητή κατάσταση ο νους αποκαλύπτει τις πραγματικές του επιθυμίες, επαναφέρει επώδυνα ψυχικά τραύματα ή προσφέρει στο άτομο την κάποτε αναγκαία παραμυθία. Μια άγνωστη πτυχή της ζωής τα όνειρα, η οποία, όπως κι αυτές της μοίρας, του έρωτα, της μοναξιάς, αποκαλύπτεται σιγά σιγά στο άτομο, καθώς ο χρόνος που περνά του φανερώνει όλο και περισσότερα μυστικά της ζωής και του εαυτού του.
 
«Στην άγνοια ξεκουράζεται ο ουρανός
Στην κουπαστή του ύπνου ο άνθρωπος
Τυχερός αιχμάλωτος μιας φλόγας που αθωώνεται γράφοντας
        τ’ αρχικά της στο σκοτάδι
Απλωμένο σ’ άλλον κόσμο των κλειστών βλεφάρων προνομιούχο»
 
Η στιγμή που ο άνθρωπος αφήνεται στον ύπνο, είναι η στιγμή που περνά σ’ έναν άλλον κόσμο απαλλαγμένο από τις επιταγές της πραγματικής ζωής. Αφήνεται για να ξεκουραστεί, με την ίδια αίσθηση εμπιστοσύνης που ακόμη κι ο ουρανός αναζητά τη δική του ξεκούραση στην «άγνοια», στην προσωρινή αποκοπή από τα τρέχοντα ή τα επικείμενα, ίσα μέχρι να υπάρξει μια ανανέωση δυνάμεων για την υποδοχή της νέας ημέρας. Καθώς ακουμπά στην «κουπαστή του ύπνου» -εικόνα ενδεικτική της δύναμης του ύπνου να οδηγεί τον άνθρωπο σε άγνωστα, μα ασφαλή ταξίδια- περνά στη δικαιοδοσία μιας διαφορετικής μορφής ζωής και συνείδησης. Καθίσταται ο «τυχερός αιχμάλωτος» μιας «φλόγας», μιας πνευματικής λειτουργίας, η οποία είναι απαλλαγμένη από το αίσθημα ενοχής, εφόσον τα όσα γράφει και αποκαλύπτει προσφέρονται στο προνομιούχο εκείνο σκοτάδι που έχει την επικράτειά του στον άλλο εκείνο κόσμο που ξεκινά πέρα από τα κλειστά βλέφαρα του ανθρώπου. Ένα σκοτάδι αντιφατικής λειτουργίας υπό την έννοια πως εντός του ο άνθρωπος «αφανίζεται» μεν, αλλά χωρίς να παύει να υπάρχει, να ζει και να δρα πνευματικά.
 
«Πιο κοντά στην κλειδαριά
Μεγάλου μυστικού που ανύποπτο σαλεύει προς τη λύτρωση
Εφαρμόζει ο πόθος τις εικόνες του, ζωή που υπάρχει σ’ άλλη
        ζωή»
 
Μόλις ο άνθρωπος περνά στη δικαιοδοσία του ύπνου βρίσκεται αμέσως πλησιέστερα στην κλειδαριά εκείνη που μπορεί να του αποκαλύψει ένα «μεγάλο μυστικό», το οποίο εν αγνοία του κινείται πλέον προς την απελευθέρωσή του. Ο ύπνος, άλλωστε, επιτρέπει στις πραγματικές επιθυμίες και στους πόθους του ατόμου να δημιουργήσουν ελεύθερα τις δικές τους εικόνες -με τη μορφή των ονείρων- διαμορφώνοντας μια εντελώς διαφορετική «ζωή» για τον άνθρωπο∙ μια ζωή αβίωτη υπό κανονικές συνθήκες, μα αληθινή με τον δικό της τρόπο, που αποκτά υπόσταση πια εντός της ζωής του ανθρώπου. 
 
«Αίμα που τρέχει από τα μάτια μου, στις πράξεις των ηρώων του
        (άστρο εχέμυθο)
Και τρέμει ο μόχθος των χεριών μου, υψώνεται ως τα χρώματα
        του θυρεού της λήθης
Βλέπω το γέλιο που έγραψε τη μοίρα του
Βλέπω το χέρι που έδωσε το ρίγος του
Και τυλίγομαι σύννεφα που εύκολα ξεδιαλύνει μια φτυαριά ουρανού
        καθάριου.»
 
Ο ποιητής περνά αίφνης στη χρήση πρώτου προσώπου προσδίδοντας πιο προσωπική χροιά στο περιεχόμενο του κειμένου, καθώς συναισθάνεται τη σημασία των όσων αντικρίζει στον ύπνο του ο «άλλος» άνθρωπος∙ η άλλη πλευρά του εαυτού του. Τα οράματα που προκύπτουν τη στιγμή του ύπνου εμπεριέχουν βαθύτατη αλήθεια, όπως το υποδηλώνει η εμφατική μεταφορά «αίμα που τρέχει από τα μάτια μου». Τα όνειρα δεν είναι πάντοτε απλές παραστάσεις μιας μη συνειδητής ζωής, είναι κάποτε το φανέρωμα μιας πληγής βαθιά ριζωμένης στην ψυχή του ατόμου. Ο ποιητής αισθάνεται πως το αίμα του είναι αφιερωμένο στις πράξεις, στις θυσίες και στα κατορθώματα των ηρώων της ζωής του. Το αίμα αυτό, ωστόσο, είναι ένα «εχέμυθο άστρο», εφόσον δεν αποκαλύπτεται παρά μόνο την ώρα του ύπνου, όταν οι σκέψεις του ποιητή ανήκουν αποκλειστικά στον ίδιο. Την ώρα εκείνη, μάλιστα, ο ποιητής βιώνει εκ νέου και με ένταση τον κόπο που έχει καταβάλει, ώστε να μην ξεχαστούν οι ήρωές του, οι άνθρωποι που τόσο πολύ έχει θαυμάσει. Ο προσωποποιημένος μόχθος των χεριών του υψώνεται και φτάνει μέχρι τα χρώματα του οικοσήμου της λήθης. Μια ασύνειδη κίνηση ενδεικτική της θέλησής του να αντιστρέψει το σαρωτικό έργο της λησμονιάς.
Ο ποιητής, παράλληλα, έχει τη δυνατότητα στον υπερβατικό και άχρονο κόσμο του ύπνου να αντικρίσει κι άλλες πτυχές του εαυτού και της ζωής του. Μπορεί να αντικρίσει το «γέλιο» εκείνο -την περιπαικτική διάθεση- που καθόρισε τη μετέπειτα πορεία του, τη μοίρα της ζωής του, αλλά και το χέρι εκείνο -του γονιού, με την έννοια του γεννήτορα ή του πνευματικού καθοδηγητή- που του μετέδωσε τον ενθουσιασμό και την επιθυμία για ζωή. Αντικρίζει την αρχή της ζωής του, τις πληγές της ψυχής του και νιώθει να τυλίγεται μέσα σε σύννεφα, τα οποία όμως δεν είναι απειλητικά ούτε μόνιμα, εφόσον μπορούν γρήγορα να διαλυθούν με μια «φτυαριά ουρανού καθάριου»∙ με μια σκέψη αισιόδοξη ή με μια πρόσκαιρη αφύπνιση που τον επαναφέρει στην πραγματικότητα και τον αποδεσμεύει εύκολα από τον δαιδαλώδη κόσμο των ονείρων.
 
«Έμπιστο φως ξαναγεμίζεις το άλσος μου, έτοιμος είμαι
        στο προσκάλεσμά σου
Είμαστε δυο, και παρακάτω η ακροθαλασσιά πάλι με τις πιο
        γνώριμες κραξιές των γλάρων»
 
Η επαναφορά του ποιητικού υποκειμένου στην ονειρώδη κατάσταση, μετά τον τερματισμό της περιδιάβασής του στις οδυνηρές ή πιο θλιβερές πτυχές του εσωτερικού του κόσμου, αποκτά μια πιο θετική όψη. Το έμπιστο και γαλήνιο φως της ήρεμης πια ψυχής του γεμίζει εκ νέου τον «κήπο» των ονείρων και ο ποιητής είναι έτοιμος να το ακολουθήσει στο κάλεσμά του, έχοντας τη βεβαιότητα πως θα κινηθούν πλέον σε πιο οικείες και ασφαλείς περιοχές του εσωτερικού του κόσμου. Τώρα το ποιητικό υποκείμενο δεν είναι μόνο του έχει πλάι του κάποιο αγαπημένο πρόσωπο και ήδη γνωρίζει τον χώρο στον οποίο βρίσκεται∙ λίγο πιο κάτω βρίσκεται η ακροθαλασσιά που πλαισιώνεται από τους γνώριμους ήχους των γλάρων. Βρίσκεται, έτσι, στο οικείο νησιώτικο περιβάλλον της γέννησης και των παιδικών του χρόνων.
 
«Όπου κι αν βάλω πλώρη εδώ αράζω, το σκοτάδι με χρωστάει στο φως
Η γη στη θάλασσα, η φουρτούνα στη γαλήνη»
 
Ο ποιητής, άλλωστε, γνωρίζει πως οι διαδρομές που ακολουθεί στον ύπνο του, όπως και στη ζωή του, έχουν σταθερά κοινή κατάληξη. Για όπου κι αν ξεκινήσει το ταξίδι του -ονειρικό ή αληθινό-, ξέρει πως το σκοτάδι των επώδυνων αναμνήσεων ή των δυσάρεστων σκέψεων θα τον επιστρέψει στο φως της ελπίδας και της ψυχικής ηρεμίας, όπως, αντιστοίχως, οι περιπλανήσεις του στη στεριά θα τον οδηγήσουν κατ’ ανάγκη στη θάλασσα, κι αν εκεί βρεθεί σε φουρτούνες, θα επιστρέψει πάλι στη γαλήνη. Μια αισιόδοξη οπτική, η οποία ισχύει πρωτίστως βέβαια για τον κόσμο των ονείρων, αλλά εν μέρει και για την πραγματική του ζωή, εφόσον ο ποιητής γνωρίζει πως ό,τι αγαπά περισσότερο είναι ο κόσμος της θάλασσας και των νησιών, όπως ακριβώς υπήρξε περισσότερο ταγμένος στις φωτεινές και θετικές σκέψεις απ’ ό,τι στο σκοτάδι της απαισιοδοξίας. 
 
«Κρεμασμένος απ’ τα κρόσσια μιας αυγής που εξάγνισε τα νύχτια
        παρελθόντα
Γεύομαι τους καινούριους ήχους, άθλους της δροσιάς που επίστεψαν
        στα δέντρα
Μια χλωρή παρουσία προχωράει στις ρίζες της κι αποκτάει τη μέρα
Σαν καρδιά που μπαίνει πια στη θέση της
Σαν γυναίκα που νιώθει πια τα νιάτα της
Και χαρίζει ανοίγοντας τους κόσμους των ματιών της ηδονή
        ανεξάντλητη
Μέρα ξανθή, του ήλιου ανταμοιβή και του Έρωτα.»
 
Καθώς η νέα μέρα ξεκινά, το ποιητικό υποκείμενο βρίσκει τον εαυτό του να «κρέμεται» από τα «κρόσσια», από τα πολύχρωμα στολίδια του ξημερώματος, το οποίο με τον ερχομό του προσφέρει τον αναγκαίο εξαγνισμό σε όσα περασμένα έφερε μαζί της η περιδιάβαση στον κόσμο των ονείρων. Έτσι, μ’ ένα αίσθημα εσωτερικής κάθαρσης ο ποιητής έχει την ευκαιρία να γευτεί τους ήχους της νέας ημέρας, όπως αυτοί προκύπτουν από τις σταγόνες της δροσιάς που εμπιστεύτηκαν τα δέντρα και πλέον χάρη σε αυτές εκείνα μεγαλώνουν, ανθίζουν και αναδεύονται. Μια νέα, χλωρή ακόμη παρουσία, ενισχυμένη από τη δροσιά του πρωϊνού, κάνει τη δική της κίνηση ανάδυσης και βιώνει την καινούρια μέρα με την αίσθηση της ανακούφισης που αισθάνεται μια καρδιά, η οποία επανέρχεται στη θέση της μετά από στιγμές αγωνίας και ανασφάλειας∙ μια νέα ζωή αναδύεται από το εσωτερικό της γης με τη δυναμική και την αυτοπεποίθηση εκείνη που αποκτά μια γυναίκα, όταν πια συνειδητοποιεί πλήρως τα δώρα της νεότητάς της και είναι σε θέση με το άνοιγμα των ώριμων πλέον ματιών της να φανερώσει τον εσωτερικό της κόσμο και να προσφέρει σε εκείνους που την αντικρίζουν μια δίχως τέλος αίσθηση ηδονής και ευχαρίστησης.
Μετά τις εσωτερικές περιπέτειες του νυχτερινού ύπνου ό,τι έρχεται για να ανταμείψει τους ανθρώπους, τον ποιητή, αλλά ακόμη και τον ίδιο τον ήλιο, όπως και τον θεϊκό Έρωτα είναι μια νέα μέρα∙ μια μέρα ανάλογης ομορφιάς με μιας ξανθής γυναίκας που έχει στη διάθεσή της όλα τα θέλγητρα που απαιτούνται για να δελεάσει κάθε άνθρωπο γύρω της.  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...