Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὀλιγωρέω - ὀλιγωρῶ»

Laura Lein-Svencner

 
Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὀλιγωρέω - ὀλιγωρῶ»
 
(ὀλιγωρῶ = αμελώ, παραμελώ, δεν προσέχω, αδιαφορώ)
 
Ενεστώτας
Οριστική
ὀλιγωρῶ, ὀλιγωρεῖς, ὀλιγωρεῖ, ὀλιγωροῦμεν, ὀλιγωρεῖτε, ὀλιγωροῦσι(ν)
Υποτακτική

ὀλιγωρῶ, ὀλιγωρῇς, ὀλιγωρῇ, ὀλιγωρῶμεν, ὀλιγωρῆτε, ὀλιγωρῶσι(ν)
Ευκτική
ὀλιγωροῖμι, ὀλιγωροῖς, ὀλιγωροῖ (ή ὀλιγωροίην, ὀλιγωροίης, ὀλιγωροίη), ὀλιγωροῖμεν, ὀλιγωροῖτε, ὀλιγωροῖεν
Προστακτική
---, ὀλιγώρει, ὀλιγωρείτω, ---, ὀλιγωρεῖτε, ὀλιγωρούντων
Απαρέμφατο
ὀλιγωρεῖν
Μετοχή
ὀλιγωρῶν, ὀλιγωροῦσα, ὀλιγωροῦν
 
Παρατατικός
Οριστική
ὠλιγώρουν, ὠλιγώρεις, ὠλιγώρει, ὠλιγωροῦμεν, ὠλιγωρεῖτε, ὠλιγώρουν
 
Μέλλοντας
Οριστική
ὀλιγωρήσω, ὀλιγωρήσεις, ὀλιγωρήσει, ὀλιγωρήσομεν, ὀλιγωρήσετε, ὀλιγωρήσουσι(ν)
Ευκτική
ὀλιγωρήσοιμι, ὀλιγωρήσοις, ὀλιγωρήσοι, ὀλιγωρήσοιμεν, ὀλιγωρήσοιτε, ὀλιγωρήσοιεν
Απαρέμφατο
ὀλιγωρήσειν
Μετοχή
ὀλιγωρήσων, ὀλιγωρήσουσα, ὀλιγωρῆσον
 
Αόριστος
Οριστική
ὠλιγώρησα, ὠλιγώρησας, ὠλιγώρησε(ν), ὠλιγωρήσαμεν, ὠλιγωρήσατε, ὠλιγώρησαν
Υποτακτική
ὀλιγωρήσω, ὀλιγωρήσῃς, ὀλιγωρήσῃ, ὀλιγωρήσωμεν, ὀλιγωρήσητε, ὀλιγωρήσωσι(ν)
Ευκτική
ὀλιγωρήσαιμι, ὀλιγωρήσαις ή ὀλιγωρήσειας, ὀλιγωρήσαι ή ὀλιγωρήσειε(ν), ὀλιγωρήσαιμεν, ὀλιγωρήσαιτε, ὀλιγωρήσαιεν ή ὀλιγωρήσειαν
Προστακτική
---, ὀλιγώρησον, ὀλιγωρησάτω, ---, ὀλιγωρήσατε, ὀλιγωρησάντων (ή ὀλιγωρησάτωσαν)
Απαρέμφατο
ὀλιγωρῆσαι
Μετοχή
ὀλιγωρήσας, ὀλιγωρήσασα, ὀλιγωρῆσαν
 
Μέση Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
ὀλιγωροῦμαι, ὀλιγωρῇ ή ὀλιγωρεῖ, ὀλιγωρεῖται, ὀλιγωρούμεθα, ὀλιγωρεῖσθε, ὀλιγωροῦνται
Υποτακτική
ὀλιγωρῶμαι, ὀλιγωρῇ, ὀλιγωρῆται, ὀλιγωρώμεθα, ὀλιγωρῆσθε, ὀλιγωρῶνται
Ευκτική
ὀλιγωροίμην, ὀλιγωροῖο, ὀλιγωροῖτο, ὀλιγωροίμεθα, ὀλιγωροῖσθε, ὀλιγωροῖντο
Προστακτική
---, ὀλιγωροῦ, ὀλιγωρείσθω, ---, ὀλιγωρεῖσθε, ὀλιγωρείσθων ή ὀλιγωρείσθωσαν
Απαρέμφατο
ὀλιγωρεῖσθαι
Μετοχή
ὀλιγωρούμενος
ὀλιγωρουμένη
ὀλιγωρούμενον
 
Παρατατικός
Οριστική
ὠλιγωρούμην, ὠλιγωροῦ, ὠλιγωρεῖτο, ὠλιγωρούμεθα, ὠλιγωρεῖσθε, ὠλιγωροῦντο
 
Παθητικός Μέλλοντας
Οριστική
ὀλιγωρηθήσομαι, ὀλιγωρηθήσῃ ή ὀλιγωρηθήσει, ὀλιγωρηθήσεται, ὀλιγωρηθησόμεθα, ὀλιγωρηθήσεσθε, ὀλιγωρηθήσονται
Ευκτική
ὀλιγωρηθησοίμην, ὀλιγωρηθήσοιο, ὀλιγωρηθήσοιτο, ὀλιγωρηθησοίμεθα, ὀλιγωρηθήσοισθε, ὀλιγωρηθήσοιντο
Απαρέμφατο
ὀλιγωρηθήσεσθαι
Μετοχή
ὀλιγωρηθησόμενος
ὀλιγωρηθησομένη
ὀλιγωρηθησόμενον
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
ὠλιγωρήθην, ὠλιγωρήθης, ὠλιγωρήθη, ὠλιγωρήθημεν, ὠλιγωρήθητε, ὠλιγωρήθησαν
Υποτακτική
ὀλιγωρηθῶ, ὀλιγωρηθῇς, ὀλιγωρηθῇ, ὀλιγωρηθῶμεν, ὀλιγωρηθῆτε, ὀλιγωρηθῶσι(ν)
Ευκτική
ὀλιγωρηθείην, ὀλιγωρηθείης, ὀλιγωρηθείη, ὀλιγωρηθείημεν ή ὀλιγωρηθεῖμεν, ὀλιγωρηθείητε ή ὀλιγωρηθεῖτε, ὀλιγωρηθείησαν ή ὀλιγωρηθεῖεν
Προστακτική
---, ὀλιγωρήθητι, ὀλιγωρηθήτω, ---, ὀλιγωρήθητε, ὀλιγωρηθέντων ή ὀλιγωρηθήτωσαν
Απαρέμφατο
ὀλιγωρηθῆναι
Μετοχή
ὀλιγωρηθείς
ὀλιγωρηθεῖσα
ὀλιγωρηθέν
 
Παρακείμενος
Οριστική
ὠλιγώρημαι, ὠλιγώρησαι, ὠλιγώρηται, ὠλιγωρήμεθα, ὠλιγώρησθε, ὠλιγώρηνται
 
Υποτακτική
ὠλιγωρημένος- ὠλιγωρημένη- ὠλιγωρημένον ὦ
ὠλιγωρημένος- ὠλιγωρημένη- ὠλιγωρημένον ᾖς
ὠλιγωρημένος- ὠλιγωρημένη- ὠλιγωρημένον ᾖ
ὠλιγωρημένοι- ὠλιγωρημέναι- ὠλιγωρημένα ὦμεν
ὠλιγωρημένοι- ὠλιγωρημέναι- ὠλιγωρημένα ἦτε
ὠλιγωρημένοι- ὠλιγωρημέναι- ὠλιγωρημένα ὦσι
 
Ευκτική
ὠλιγωρημένος- ὠλιγωρημένη- ὠλιγωρημένον εἴην
ὠλιγωρημένος- ὠλιγωρημένη- ὠλιγωρημένον εἴης
ὠλιγωρημένος- ὠλιγωρημένη- ὠλιγωρημένον εἴη
ὠλιγωρημένοι- ὠλιγωρημέναι- ὠλιγωρημένα εἴημεν (εἶμεν)
ὠλιγωρημένοι- ὠλιγωρημέναι- ὠλιγωρημένα εἴητε (εἶτε)
ὠλιγωρημένοι- ὠλιγωρημέναι- ὠλιγωρημένα εἴησαν (εἶεν)
 
Προστακτική
---, ὠλιγώρησο, ὠλιγωρήσθω, --- ὠλιγώρησθε, ὠλιγωρήσθων ή ὠλιγωρήσθωσαν
 
Απαρέμφατο
ὠλιγωρῆσθαι
Μετοχή
ὠλιγωρημένος,
ὠλιγωρημένη,
ὠλιγωρημένον
 
Υπερσυντέλικος
ὠλιγωρήμην, ὠλιγώρησο, ὠλιγώρητο, ὠλιγωρήμεθα, ὠλιγώρησθε, ὠλιγώρηντο