Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὑμνέω - ὑμνῶ»
Οριστική
ὑμνῶ, ὑμνεῖς, ὑμνεῖ, ὑμνοῦμεν, ὑμνεῖτε, ὑμνοῦσι(ν)
ὑμνῶ, ὑμνῇς, ὑμνῇ, ὑμνῶμεν, ὑμνῆτε, ὑμνῶσι(ν)
ὑμνοῖμι, ὑμνοῖς, ὑμνοῖ ή ὑμνοίην, ὑμνοίης, ὑμνοίη, ὑμνοῖμεν, ὑμνοῖτε, ὑμνοῖεν
---, ὕμνει, ὑμνείτω, ---, ὑμνεῖτε, ὑμνούντων
ὑμνεῖν
ὑμνῶν, ὑμνοῦσα, ὑμνοῦν
Αρσενικό
ὁ ὑμνῶν, τοῦ ὑμνοῦντος, τῷ ὑμνοῦντι, τόν ὑμνοῦντα, ὦ ὑμνῶν
ἡ ὑμνοῦσα, τῆς ὑμνούσης, τῇ ὑμνούσῃ, τήν ὑμνοῦσαν, ὦ ὑμνοῦσα
τό ὑμνοῦν, τοῦ ὑμνοῦντος, τῷ ὑμνοῦντι, τό ὑμνοῦν, ὦ ὑμνοῦν
Οριστική
ὕμνουν, ὕμνεις, ὕμνει, ὑμνοῦμεν, ὑμνεῖτε, ὕμνουν
Οριστική
ὑμνήσω, ὑμνήσεις, ὑμνήσει, ὑμνήσομεν, ὑμνήσετε, ὑμνήσουσι(ν)
ὑμνήσοιμι, ὑμνήσοις, ὑμνήσοι, ὑμνήσοιμεν, ὑμνήσοιτε, ὑμνήσοιεν
ὑμνήσειν
ὑμνήσων, ὑμνήσουσα, ὑμνῆσον
Αρσενικό
ὁ ὑμνήσων, τοῦ ὑμνήσοντος, τῷ ὑμνήσοντι, τόν ὑμνήσοντα, ὦ ὑμνήσων
ἡ ὑμνήσουσα, τῆς ὑμνησούσης, τῇ ὑμνησούσῃ, τήν ὑμνήσουσαν, ὦ ὑμνήσουσα
τό ὑμνῆσον, τοῦ ὑμνήσοντος, τῷ ὑμνήσοντι, τό ὑμνῆσον, ὦ ὑμνῆσον
Οριστική
ὕμνησα, ὕμνησας, ὕμνησε(ν), ὑμνήσαμεν, ὑμνήσατε, ὕμνησαν
ὑμνήσω, ὑμνήσῃς, ὑμνήσῃ, ὑμνήσωμεν, ὑμνήσητε, ὑμνήσωσι(ν)
ὑμνήσαιμι, ὑμνήσαις ή ὑμνήσειας, ὑμνήσαι ή ὑμνήσειε(ν), ὑμνήσαιμεν, ὑμνήσαιτε, ὑμνήσαιεν ή ὑμνήσειαν
---, ὕμνησον, ὑμνησάτω, ---, ὑμνήσατε, ὑμνησάντων (ή ὑμνησάτωσαν)
ὑμνῆσαι
ὑμνήσας, ὑμνήσασα, ὑμνῆσαν
Αρσενικό
ὁ ὑμνήσας, τοῦ ὑμνήσαντος, τῷ ὑμνήσαντι, τόν ὑμνήσαντα, ὦ ὑμνήσας
ἡ ὑμνήσασα, τῆς ὑμνησάσης, τῇ ὑμνησάσῃ, τήν ὑμνήσασαν, ὦ ὑμνήσασα
τό ὑμνῆσαν, τοῦ ὑμνήσαντος, τῷ ὑμνήσαντι, τό ὑμνῆσαν, ὦ ὑμνῆσαν
Οριστική
ὕμνηκα, ὕμνηκας, ὕμνηκε, ὑμνήκαμεν, ὑμνήκατε, ὑμνήκασι(ν)
ὑμνηκώς- ὑμνηκυῖα- ὑμνηκὸς ὦ
ὑμνηκώς- ὑμνηκυῖα- ὑμνηκὸς ᾖς
ὑμνηκότες- ὑμνηκυῖαι- ὑμνηκότα ὦμεν
ὑμνηκώς- ὑμνηκυῖα- ὑμνηκὸς εἴην
--
ὑμνηκώς- ὑμνηκυῖα- ὑμνηκὸς ἴσθι
ὑμνηκότες- ὑμνηκυῖαι- ὑμνηκότα ἔστε
ὑμνηκέναι
ὑμνηκώς, ὑμνηκυῖα, ὑμνηκός
Αρσενικό
ὁ ὑμνηκώς, τοῦ ὑμνηκότος, τῷ ὑμνηκότι, τόν ὑμνηκότα, ὦ ὑμνηκώς
ἡ ὑμνηκυῖα, τῆς ὑμνηκυίας, τῇ ὑμνηκυίᾳ, τήν ὑμνηκυῖαν, ὦ ὑμνηκυῖα
τό ὑμνηκός, τοῦ ὑμνηκότος, τῷ ὑμνηκότι, τό ὑμνηκός, ὦ ὑμνηκός
Οριστική
ὑμνοῦμαι, ὑμνῇ / ὑμνεῖ, ὑμνεῖται, ὑμνούμεθα, ὑμνεῖσθε, ὑμνοῦνται
ὑμνῶμαι, ὑμνῇ, ὑμνῆται, ὑμνώμεθα, ὑμνῆσθε, ὑμνῶνται
ὑμνοίμην, ὑμνοῖο, ὑμνοῖτο, ὑμνοίμεθα, ὑμνοῖσθε, ὑμνοῖντο
---, ὑμνοῦ, ὑμνείσθω, ---, ὑμνεῖσθε, ὑμνείσθων
ὑμνεῖσθαι
ὑμνούμενος
Αρσενικό
ὁ ὑμνούμενος, τοῦ ὑμνουμένου, τῷ ὑμνουμένῳ, τόν ὑμνούμενον, ὦ ὑμνούμενε
ἡ ὑμνουμένη, τῆς ὑμνουμένης, τῇ ὑμνουμένῃ, τήν ὑμνουμένην, ὦ ὑμνουμένη
τό ὑμνούμενον, τοῦ ὑμνουμένου, τῷ ὑμνουμένῳ, τό ὑμνούμενον, ὦ ὑμνούμενον
Οριστική
ὑμνούμην, ὑμνοῦ, ὑμνεῖτο, ὑμνούμεθα, ὑμνεῖσθε, ὑμνοῦντο
Οριστική
ὑμνηθήσομαι, ὑμνηθήσῃ / ὑμνηθήσει, ὑμνηθήσεται, ὑμνηθησόμεθα, ὑμνηθήσεσθε, ὑμνηθήσονται
ὑμνηθησοίμην, ὑμνηθήσοιο, ὑμνηθήσοιτο, ὑμνηθησοίμεθα, ὑμνηθήσοισθε, ὑμνηθήσοιντο
ὑμνηθήσεσθαι
ὑμνηθησόμενος
Αρσενικό
ὁ ὑμνηθησόμενος, τοῦ ὑμνηθησομένου, τῷ ὑμνηθησομένῳ, τόν ὑμνηθησόμενον, ὦ ὑμνηθησόμενε
ἡ ὑμνηθησομένη, τῆς ὑμνηθησομένης, τῇ ὑμνηθησομένῃ, τήν ὑμνηθησομένην, ὦ ὑμνηθησομένη
τό ὑμνηθησόμενον, τοῦ ὑμνηθησομένου, τῷ ὑμνηθησομένῳ, τό ὑμνηθησόμενον, ὦ ὑμνηθησόμενον
Οριστική
ὑμνήθην, ὑμνήθης, ὑμνήθη, ὑμνήθημεν, ὑμνήθητε, ὑμνήθησαν
ὑμνηθῶ, ὑμνηθῇς, ὑμνηθῇ, ὑμνηθῶμεν, ὑμνηθῆτε, ὑμνηθῶσι(ν)
ὑμνηθείην, ὑμνηθείης, ὑμνηθείη, ὑμνηθείημεν ή ὑμνηθεῖμεν, ὑμνηθείητε ή ὑμνηθεῖτε, ὑμνηθείησαν ή ὑμνηθεῖεν
---, ὑμνήθητι, ὑμνηθήτω, ---, ὑμνήθητε, ὑμνηθέντων ή ὑμνηθήτωσαν
ὑμνηθῆναι
ὑμνηθείς
Αρσενικό
ὁ ὑμνηθείς, τοῦ ὑμνηθέντος, τῷ ὑμνηθέντι, τόν ὑμνηθέντα, ὦ ὑμνηθείς
ἡ ὑμνηθεῖσα, τῆς ὑμνηθείσης, τῇ ὑμνηθείσῃ, τήν ὑμνηθεῖσαν, ὦ ὑμνηθεῖσα
τό ὑμνηθέν, τοῦ ὑμνηθέντος, τῷ ὑμνηθέντι, τό ὑμνηθέν, ὦ ὑμνηθέν
Οριστική
ὕμνημαι, ὕμνησαι, ὕμνηται, ὑμνήμεθα, ὕμνησθε, ὕμνηνται
ὑμνημένος- ὑμνημένη- ὑμνημένον ὦ
ὑμνημένος- ὑμνημένη- ὑμνημένον ᾖς
ὑμνημένοι- ὑμνημέναι- ὑμνημένα ὦμεν
ὑμνημένος- ὑμνημένη- ὑμνημένον εἴην
---, ὕμνησο, ὑμνήσθω, ---, ὕμνησθε, ὑμνήσθων
ὑμνῆσθαι
ὑμνημένος,
Αρσενικό
ὁ ὑμνημένος, τοῦ ὑμνημένου, τῷ ὑμνημένῳ, τόν ὑμνημένον, ὦ ὑμνημένε
ἡ ὑμνημένη, τῆς ὑμνημένης, τῇ ὑμνημένῃ, τήν ὑμνημένην, ὦ ὑμνημένη
τό ὑμνημένον, τοῦ ὑμνημένου, τῷ ὑμνημένῳ, τό ὑμνημένον, ὦ ὑμνημένον


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου