Thinklosophy
Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «διανοοῦμαι»
διανοοῦμαι: σκέφτομαι σχετικά με κάτι,
σκοπεύω, έχω κατά νου κάτι
Ενεστώτας
Οριστική
διανοοῦμαι, διανοῇ ή διανοεῖ, διανοεῖται, διανοούμεθα, διανοεῖσθε, διανοοῦνται
Υποτακτική
διανοῶμαι, διανοῇ, διανοῆται, διανοώμεθα, διανοῆσθε, διανοῶνται
Ευκτική
διανοοίμην, διανοοῖο, διανοοῖτο, διανοοίμεθα, διανοοῖσθε, διανοοῖντο
Προστακτική
---, διανοοῦ, διανοείσθω, ---, διανοεῖσθε, διανοείσθων ή διανοείσθωσαν
Απαρέμφατο
διανοεῖσθαι
Μετοχή
διανοούμενος
διανοουμένη
διανοούμενον
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ διανοούμενος, τοῦ διανοουμένου, τῷ διανοουμένῳ, τόν διανοούμενον, ὦ διανοούμενε
οἱ διανοούμενοι, τῶν διανοουμένων, τοῖς διανοουμένοις, τούς διανοουμένους, ὦ διανοούμενοι
Θηλυκό
ἡ διανοουμένη, τῆς διανοουμένης, τῇ διανοουμένῃ, τήν διανοουμένην, ὦ διανοουμένη
αἱ διανοούμεναι, τῶν διανοουμένων, ταῖς διανοουμέναις, τάς διανοουμένας, ὦ διανοούμεναι
Ουδέτερο
τό διανοούμενον, τοῦ διανοουμένου, τῷ διανοουμένῳ, τό διανοούμενον, ὦ διανοούμενον
τά διανοούμενα, τῶν διανοουμένων, τοῖς διανοουμένοις, τά διανοούμενα, ὦ διανοούμενα
Παρατατικός
Οριστική
διενοούμην, διενοοῦ, διενοεῖτο, διενοούμεθα, διενοεῖσθε, διενοοῦντο
Μέλλοντας
Οριστική
διανοήσομαι, διανοήσῃ ή διανοήσει, διανοήσεται, διανοησόμεθα, διανοήσεσθε, διανοήσονται
Ευκτική
διανοησοίμην, διανοήσοιο, διανοήσοιτο, διανοησοίμεθα, διανοήσοισθε, διανοήσοιντο
Απαρέμφατο
διανοήσεσθαι
Μετοχή
διανοησόμενος
διανοησομένη
διανοησόμενον
Παθητικός Μέλλοντας
Οριστική
διανοηθήσομαι, διανοηθήσῃ ή διανοηθήσει, διανοηθήσεται, διανοηθησόμεθα, διανοηθήσεσθε, διανοηθήσονται
Ευκτική
διανοηθησοίμην, διανοηθήσοιο, διανοηθήσοιτο, διανοηθησοίμεθα, διανοηθήσοισθε, διανοηθήσοιντο
Απαρέμφατο
διανοηθήσεσθαι
Μετοχή
διανοηθησόμενος
διανοηθησομένη
διανοηθησόμενον
Αόριστος
Οριστική
διενοησάμην, διενοήσω, διενοήσατο, διενοησάμεθα, διενοήσασθε, διενοήσαντο
Υποτακτική
διανοήσωμαι, διανοήσῃ, διανοήσηται, διανοησώμεθα, διανοήσησθε, διανοήσωνται
Ευκτική
διανοησαίμην, διανοήσαιο, διανοήσαιτο, διανοησαίμεθα, διανοήσαισθε, διανοήσαιντο
Προστακτική
---, διανοήσαι, διανοησάσθω, ---, διανοήσασθε, διανοησάσθων ή διανοησάσθωσαν
Απαρέμφατο
διανοήσασθαι
Μετοχή
διανοησάμενος
διανοησαμένη
διανοησάμενον
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
διενοήθην, διενοήθης, διενοήθη, διενοήθημεν, διενοήθητε, διενοήθησαν
Υποτακτική
διανοηθῶ, διανοηθῇς, διανοηθῇ, διανοηθῶμεν, διανοηθῆτε, διανοηθῶσι(ν)
Ευκτική
διανοηθείην, διανοηθείης, διανοηθείη, διανοηθείημεν ή διανοηθεῖμεν, διανοηθείητε ή διανοηθεῖτε, διανοηθείησαν ή διανοηθεῖεν
Προστακτική
---, διανοήθητι, διανοηθήτω, ---, διανοήθητε, διανοηθέντων ή διανοηθήτωσαν
Απαρέμφατο
διανοηθῆναι
Μετοχή
διανοηθείς
διανοηθεῖσα
διανοηθέν
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ διανοηθείς, τοῦ διανοηθέντος, τῷ διανοηθέντι, τόν διανοηθέντα, ὦ διανοηθείς
οἱ διανοηθέντες, τῶν διανοηθέντων, τοῖς διανοηθεῖσι, τούς διανοηθέντας, ὦ διανοηθέντες
Θηλυκό
ἡ διανοηθεῖσα, τῆς διανοηθείσης, τῇ διανοηθείσῃ, τήν διανοηθεῖσαν, ὦ διανοηθεῖσα
αἱ διανοηθεῖσαι, τῶν διανοηθεισῶν, ταῖς διανοηθείσαις, τάς διανοηθείσας, ὦ διανοηθεῖσαι
Ουδέτερο
τό διανοηθέν, τοῦ διανοηθέντος, τῷ διανοηθέντι, τό διανοηθέν, ὦ διανοηθέν
τά διανοηθέντα, τῶν διανοηθέντων, τοῖς διανοηθεῖσι, τά διανοηθέντα, ὦ διανοηθέντα
Παρακείμενος
Οριστική
διανενόημαι, διανενόησαι, διανενόηται, διανενοήμεθα, διανενόησθε, διανενόηνται
Υποτακτική
διανενοημένος- διανενοημένη-διανενοημένον ὦ
διανενοημένος- διανενοημένη-διανενοημένον ᾖς
διανενοημένος-
διανενοημένη-διανενοημένον ᾖ
διανενοημένοι- διανενοημέναι-διανενοημένα ὦμεν
διανενοημένοι-
διανενοημέναι-διανενοημένα ἦτε
διανενοημένοι- διανενοημέναι-διανενοημένα
ὦσι
Ευκτική
διανενοημένος- διανενοημένη-διανενοημένον εἴην
διανενοημένος-
διανενοημένη-διανενοημένον εἴης
διανενοημένος-
διανενοημένη-διανενοημένον εἴη
διανενοημένοι-
διανενοημέναι-διανενοημένα εἴημεν
(εἶμεν)
διανενοημένοι-
διανενοημέναι-διανενοημένα εἴητε
(εἶτε)
διανενοημένοι-
διανενοημέναι-διανενοημένα εἴησαν
(εἶεν)
Προστακτική
---, διανενόησο, διανενοήσθω, ---, διανενόησθε, διανενοήσθων ή διανενοήσθωσαν
Απαρέμφατο
διανενοῆσθαι
Μετοχή
διανενοημένος,
διανενοημένη,
διανενοημένον
Υπερσυντέλικος
διενενοήμην, διενενόησο, διενενόητο, διενενοήμεθα, διενενόησθε, διενενόηντο
Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «διανοοῦμαι»
Οριστική
διανοοῦμαι, διανοῇ ή διανοεῖ, διανοεῖται, διανοούμεθα, διανοεῖσθε, διανοοῦνται
διανοῶμαι, διανοῇ, διανοῆται, διανοώμεθα, διανοῆσθε, διανοῶνται
διανοοίμην, διανοοῖο, διανοοῖτο, διανοοίμεθα, διανοοῖσθε, διανοοῖντο
---, διανοοῦ, διανοείσθω, ---, διανοεῖσθε, διανοείσθων ή διανοείσθωσαν
διανοεῖσθαι
διανοούμενος
διανοουμένη
διανοούμενον
Αρσενικό
ὁ διανοούμενος, τοῦ διανοουμένου, τῷ διανοουμένῳ, τόν διανοούμενον, ὦ διανοούμενε
ἡ διανοουμένη, τῆς διανοουμένης, τῇ διανοουμένῃ, τήν διανοουμένην, ὦ διανοουμένη
τό διανοούμενον, τοῦ διανοουμένου, τῷ διανοουμένῳ, τό διανοούμενον, ὦ διανοούμενον
Οριστική
διενοούμην, διενοοῦ, διενοεῖτο, διενοούμεθα, διενοεῖσθε, διενοοῦντο
Οριστική
διανοήσομαι, διανοήσῃ ή διανοήσει, διανοήσεται, διανοησόμεθα, διανοήσεσθε, διανοήσονται
διανοησοίμην, διανοήσοιο, διανοήσοιτο, διανοησοίμεθα, διανοήσοισθε, διανοήσοιντο
Απαρέμφατο
διανοήσεσθαι
Μετοχή
διανοησόμενος
διανοησομένη
διανοησόμενον
Οριστική
διανοηθήσομαι, διανοηθήσῃ ή διανοηθήσει, διανοηθήσεται, διανοηθησόμεθα, διανοηθήσεσθε, διανοηθήσονται
διανοηθησοίμην, διανοηθήσοιο, διανοηθήσοιτο, διανοηθησοίμεθα, διανοηθήσοισθε, διανοηθήσοιντο
Απαρέμφατο
διανοηθήσεσθαι
Μετοχή
διανοηθησόμενος
διανοηθησομένη
διανοηθησόμενον
Οριστική
διενοησάμην, διενοήσω, διενοήσατο, διενοησάμεθα, διενοήσασθε, διενοήσαντο
διανοήσωμαι, διανοήσῃ, διανοήσηται, διανοησώμεθα, διανοήσησθε, διανοήσωνται
διανοησαίμην, διανοήσαιο, διανοήσαιτο, διανοησαίμεθα, διανοήσαισθε, διανοήσαιντο
Προστακτική
---, διανοήσαι, διανοησάσθω, ---, διανοήσασθε, διανοησάσθων ή διανοησάσθωσαν
Απαρέμφατο
διανοήσασθαι
Μετοχή
διανοησάμενος
διανοησαμένη
διανοησάμενον
Οριστική
διενοήθην, διενοήθης, διενοήθη, διενοήθημεν, διενοήθητε, διενοήθησαν
διανοηθῶ, διανοηθῇς, διανοηθῇ, διανοηθῶμεν, διανοηθῆτε, διανοηθῶσι(ν)
διανοηθείην, διανοηθείης, διανοηθείη, διανοηθείημεν ή διανοηθεῖμεν, διανοηθείητε ή διανοηθεῖτε, διανοηθείησαν ή διανοηθεῖεν
---, διανοήθητι, διανοηθήτω, ---, διανοήθητε, διανοηθέντων ή διανοηθήτωσαν
Απαρέμφατο
διανοηθῆναι
διανοηθείς
διανοηθεῖσα
Αρσενικό
ὁ διανοηθείς, τοῦ διανοηθέντος, τῷ διανοηθέντι, τόν διανοηθέντα, ὦ διανοηθείς
ἡ διανοηθεῖσα, τῆς διανοηθείσης, τῇ διανοηθείσῃ, τήν διανοηθεῖσαν, ὦ διανοηθεῖσα
τό διανοηθέν, τοῦ διανοηθέντος, τῷ διανοηθέντι, τό διανοηθέν, ὦ διανοηθέν
Οριστική
διανενόημαι, διανενόησαι, διανενόηται, διανενοήμεθα, διανενόησθε, διανενόηνται
διανενοημένος- διανενοημένη-διανενοημένον ὦ
διανενοημένος- διανενοημένη-διανενοημένον ᾖς
διανενοημένοι- διανενοημέναι-διανενοημένα ὦμεν
διανενοημένος- διανενοημένη-διανενοημένον εἴην
---, διανενόησο, διανενοήσθω, ---, διανενόησθε, διανενοήσθων ή διανενοήσθωσαν
διανενοῆσθαι
διανενοημένος,
διανενοημένη,
διανενοημένον
διενενοήμην, διενενόησο, διενενόητο, διενενοήμεθα, διενενόησθε, διενενόηντο


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου