Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «δυσωπέω - δυσωπῶ»
Οριστική
δυσωπῶ, δυσωπεῖς, δυσωπεῖ, δυσωποῦμεν, δυσωπεῖτε, δυσωποῦσι(ν)
δυσωπῶ, δυσωπῇς, δυσωπῇ, δυσωπῶμεν, δυσωπῆτε, δυσωπῶσι(ν)
δυσωποῖμι, δυσωποῖς, δυσωποῖ, ή δυσωποίην, δυσωποίης, δυσωποίη, δυσωποῖμεν, δυσωποῖτε, δυσωποῖεν
---, δυσώπει, δυσωπείτω, ---, δυσωπεῖτε, δυσωπούντων
δυσωπεῖν
δυσωπῶν, δυσωποῦσα, δυσωποῦν
Αρσενικό
ὁ δυσωπῶν, τοῦ δυσωποῦντος, τῷ δυσωποῦντι, τόν δυσωποῦντα, ὦ δυσωπῶν
ἡ δυσωποῦσα, τῆς δυσωπούσης, τῇ δυσωπούσῃ, τήν δυσωποῦσαν, ὦ δυσωποῦσα
τό δυσωποῦν, τοῦ δυσωποῦντος, τῷ δυσωποῦντι, τό δυσωποῦν, ὦ δυσωποῦν
Οριστική
ἐδυσώπουν, ἐδυσώπεις, ἐδυσώπει, ἐδυσωποῦμεν, ἐδυσωπεῖτε, ἐδυσώπουν
Οριστική
δυσωπήσω, δυσωπήσεις, δυσωπήσει, δυσωπήσομεν, δυσωπήσετε, δυσωπήσουσι(ν)
δυσωπήσοιμι, δυσωπήσοις, δυσωπήσοι, δυσωπήσοιμεν, δυσωπήσοιτε, δυσωπήσοιεν
Απαρέμφατο
δυσωπήσειν
Μετοχή
δυσωπήσων, δυσωπήσουσα, δυσωπῆσον
Οριστική
ἐδυσώπησα, ἐδυσώπησας, ἐδυσώπησε(ν), ἐδυσωπήσαμεν, ἐδυσωπήσατε, ἐδυσώπησαν
δυσωπήσω, δυσωπήσῃς, δυσωπήσῃ, δυσωπήσωμεν, δυσωπήσητε, δυσωπήσωσι(ν)
δυσωπήσαιμι, δυσωπήσαις ή δυσωπήσειας, δυσωπήσαι ή δυσωπήσειε(ν), δυσωπήσαιμεν, δυσωπήσαιτε, δυσωπήσαιεν ή δυσωπήσειαν
Προστακτική
---, δυσώπησον, δυσωπησάτω, ---, δυσωπήσατε, δυσωπησάντων ή δυσωπησάτωσαν
Απαρέμφατο
δυσωπῆσαι
δυσωπήσας, δυσωπήσασα, δυσωπῆσαν
Οριστική
δυσωποῦμαι, δυσωπῇ ή δυσωπεῖ, δυσωπεῖται, δυσωπούμεθα, δυσωπεῖσθε, δυσωποῦνται
δυσωπῶμαι, δυσωπῇ, δυσωπῆται, δυσωπώμεθα, δυσωπῆσθε, δυσωπῶνται
δυσωποίμην, δυσωποῖο, δυσωποῖτο, δυσωποίμεθα, δυσωποῖσθε, δυσωποῖντο
---, δυσωποῦ, δυσωπείσθω, ---, δυσωπεῖσθε, δυσωπείσθων
δυσωπεῖσθαι
δυσωπούμενος
δυσωπουμένη
δυσωπούμενον
Οριστική
ἐδυσωπούμην, ἐδυσωποῦ, ἐδυσωπεῖτο, ἐδυσωπούμεθα, ἐδυσωπεῖσθε, ἐδυσωποῦντο


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου