Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «δοξάζω»
[Το α του ρήματος είναι βραχύχρονο]
Οριστική
δοξάζω, δοξάζεις, δοξάζει, δοξάζομεν, δοξάζετε, δοξάζουσι(ν)
δοξάζω, δοξάζῃς, δοξάζῃ, δοξάζωμεν, δοξάζητε, δοξάζωσι(ν)
δοξάζοιμι, δοξάζοις, δοξάζοι, δοξάζοιμεν, δοξάζοιτε, δοξάζοιεν
Προστακτική
---, δόξαζε, δοξαζέτω, ---, δοξάζετε, δοξαζόντων (ή δοξαζέτωσαν)
Απαρέμφατο
δοξάζειν
Μετοχή
δοξάζων, δοξάζουσα, δοξάζον
Αρσενικό
ὁ δοξάζων, τοῦ δοξάζοντος, τῷ δοξάζοντι, τόν δοξάζοντα, ὦ δοξάζων
ἡ δοξάζουσα, τῆς δοξαζούσης, τῇ δοξαζούσῃ, τήν δοξάζουσαν, ὦ δοξάζουσα
τό δοξάζον, τοῦ δοξάζοντος, τῷ δοξάζοντι, τό δοξάζον, ὦ δοξάζον
Οριστική
ἐδόξαζον, ἐδόξαζες, ἐδόξαζε, ἐδοξάζομεν, ἐδοξάζετε, ἐδόξαζον
Οριστική
δοξάσω, δοξάσεις, δοξάσει, δοξάσομεν, δοξάσετε, δοξάσουσι(ν)
δοξάσοιμι, δοξάσοις, δοξάσοι, δοξάσοιμεν, δοξάσοιτε, δοξάσοιεν
Απαρέμφατο
δοξάσειν
Μετοχή
δοξάσων, δοξάσουσα, δοξᾶσον
Αρσενικό
ὁ δοξάσων, τοῦ δοξάσοντος, τῷ δοξάσοντι, τόν δοξάσοντα, ὦ δοξάσων
ἡ δοξάσουσα, τῆς δοξασούσης, τῇ δοξασούσῃ, τήν δοξάσουσαν, ὦ δοξάσουσα
τό δοξάσον, τοῦ δοξάσοντος, τῷ δοξάσοντι, τό δοξάσον, ὦ δοξάσον
Οριστική
ἐδόξασα, ἐδόξασας, ἐδόξασε(ν), ἐδοξάσαμεν, ἐδοξάσατε, ἐδόξασαν
δοξάσω, δοξάσῃς, δοξάσῃ, δοξάσωμεν, δοξάσητε, δοξάσωσι(ν)
δοξάσαιμι, δοξάσαις ή δοξάσειας, δοξάσαι ή δοξάσειε(ν), δοξάσαιμεν, δοξάσαιτε, δοξάσαιεν ή δοξάσειαν
Προστακτική
---, δόξασον, δοξασάτω, ---, δοξάσατε, δοξασάντων (ή δοξασάτωσαν)
Απαρέμφατο
δοξάσαι
Μετοχή
δοξάσας, δοξάσασα, δοξᾶσαν
Αρσενικό
ὁ δοξάσας, τοῦ δοξάσαντος, τῷ δοξάσαντι, τόν δοξάσαντα, ὦ δοξάσας
ἡ δοξάσασα, τῆς δοξασάσης, τῇ δοξασάσῃ, τήν δοξάσασαν, ὦ δοξάσασα
τό δοξάσαν, τοῦ δοξάσαντος, τῷ δοξάσαντι, τό δοξάσαν, ὦ δοξάσαν
Οριστική
δεδόξακα, δεδόξακας, δεδόξακε, δεδοξάκαμεν, δεδοξάκατε, δεδοξάκασι(ν)
δεδοξακώς- δεδοξακυῖα- δεδοξακός ὦ
δεδοξακώς- δεδοξακυῖα- δεδοξακός ᾖς
δεδοξακότες- δεδοξακυῖαι- δεδοξακότα ὦμεν
δεδοξακώς- δεδοξακυῖα- δεδοξακός εἴην
---
δεδοξακώς- δεδοξακυῖα- δεδοξακός ἴσθι
δεδοξακότες- δεδοξακυῖαι- δεδοξακότα ἔστε
δεδοξακέναι
Μετοχή
δεδοξακώς- δεδοξακυῖα- δεδοξακός
Αρσενικό
ὁ δεδοξακώς, τοῦ δεδοξακότος, τῷ δεδοξακότι, τόν δεδοξακότα, ὦ δεδοξακώς
ἡ δεδοξακυῖα, τῆς δεδοξακυίας, τῇ δεδοξακυίᾳ, τήν δεδοξακυῖαν, ὦ δεδοξακυῖα
τό δεδοξακός, τοῦ δεδοξακότος, τῷ δεδοξακότι, τό δεδοξακός, ὦ δεδοξακός
Οριστική
δοξάζομαι, δοξάζῃ ή δοξάζει, δοξάζεται, δοξαζόμεθα, δοξάζεσθε, δοξάζονται
δοξάζωμαι, δοξάζῃ, δοξάζηται, δοξαζώμεθα, δοξάζησθε, δοξάζωνται
δοξαζοίμην, δοξάζοιο, δοξάζοιτο, δοξαζοίμεθα, δοξάζοισθε, δοξάζοιντο
Προστακτική
---, δοξάζου, δοξαζέσθω, ---, δοξάζεσθε, δοξαζέσθων ή δοξαζέσθωσαν
Απαρέμφατο
δοξάζεσθαι
Μετοχή
δοξαζόμενος
δοξαζομένη
δοξαζόμενον
Οριστική
ἐδοξαζόμην, ἐδοξάζου, ἐδοξάζετο, ἐδοξαζόμεθα, ἐδοξάζεσθε, ἐδοξάζοντο
Οριστική
δοξασθήσομαι, δοξασθήσῃ ή δοξασθήσει, δοξασθήσεται, δοξασθησόμεθα, δοξασθήσεσθε, δοξασθήσονται
δοξασθησοίμην, δοξασθήσοιο, δοξασθήσοιτο, δοξασθησοίμεθα, δοξασθήσοισθε, δοξασθήσοιντο
Απαρέμφατο
δοξασθήσεσθαι
Μετοχή
δοξασθησόμενος
δοξασθησομένη
δοξασθησόμενον
Οριστική
ἐδοξάσθην, ἐδοξάσθης, ἐδοξάσθη, ἐδοξάσθημεν, ἐδοξάσθητε, ἐδοξάσθησαν
δοξασθῶ, δοξασθῇς, δοξασθῇ, δοξασθῶμεν, δοξασθῆτε, δοξασθῶσι(ν)
δοξασθείην, δοξασθείης, δοξασθείη, δοξασθείημεν ή δοξασθεῖμεν, δοξασθείητε ή δοξασθεῖτε, δοξασθείησαν ή δοξασθεῖεν
---, δοξάσθητι, δοξασθήτω, ---, δοξάσθητε, δοξασθέντων ή δοξασθήτωσαν
Απαρέμφατο
δοξασθῆναι
δοξασθείς
δοξασθεῖσα
Οριστική
δεδόξασμαι, δεδόξασαι, δεδόξασται, δεδοξάσμεθα, δεδόξασθε, δεδοξασμένοι εἰσί
δεδοξασμένος- δεδοξασμένη- δεδοξασμένον ὦ
δεδοξασμένος- δεδοξασμένη- δεδοξασμένον ᾖς
δεδοξασμένοι- δεδοξασμέναι- δεδοξασμένα ὦμεν
δεδοξασμένος- δεδοξασμένη- δεδοξασμένον εἴην
---, δεδόξασο, δεδοξάσθω, ---, δεδόξασθε, δεδοξάσθων ή δεδοξάσθωσαν
δεδοξάσθαι
Μετοχή
δεδοξασμένος,
δεδοξασμένη,
δεδοξασμένον
ἐδεδοξάσμην, ἐδεδόξασο, ἐδεδόξαστο, ἐδεδοξάσμεθα, ἐδεδόξασθε, δεδοξασμένοι ἦσαν


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου