Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «θεάομαι - θεῶμαι»

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «θεάομαι - θεῶμαι»
 
θεῶμαι: κοιτάζω με προσοχή, βλέπω
 
Ενεστώτας
Οριστική
θεῶμαι, θεᾷ, θεᾶται, θεώμεθα, θεᾶσθε, θεῶνται
Υποτακτική
θεῶμαι, θεᾷ, θεᾶται, θεώμεθα, θεᾶσθε, θεῶνται
Ευκτική
θεῴμην, θεῷο, θεῷτο, θεῴμεθα, θεῷσθε, θεῷντο
Προστακτική
--- θεῶ, θεάσθω, --- θεᾶσθε, θεάσθων
Απαρέμφατο
θεᾶσθαι
Μετοχή
θεώμενος, θεωμένη, θεώμενον
 
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ θεώμενος, τοῦ θεωμένου, τῷ θεωμένῳ, τόν θεώμενον, ὦ θεώμενε
οἱ θεώμενοι, τῶν θεωμένων, τοῖς θεωμένοις, τούς θεωμένους, ὦ θεώμενοι
 
Θηλυκό
ἡ θεωμένη, τῆς θεωμένης, τῇ θεωμένῃ, τήν θεωμένην, ὦ θεωμένη
αἱ θεώμεναι, τῶν θεωμένων, ταῖς θεωμέναις, τάς θεωμένας, ὦ θεώμεναι
 
Ουδέτερο
τό θεώμενον, τοῦ θεωμένου, τῷ θεωμένῳ, τό θεώμενον, ὦ θεώμενον
τά θεώμενα, τῶν θεωμένων, τοῖς θεωμένοις, τά θεώμενα, ὦ θεώμενα
 
Παρατατικός
ἐθεώμην, ἐθεῶ, ἐθεᾶτο, ἐθεώμεθα, ἐθεᾶσθε, ἐθεῶντο
 
Μέλλοντας (Μέσος)
Οριστική
θεάσομαι, θεάσῃ ή θεάσει, θεάσεται, θεασόμεθα, θεάσεσθε, θεάσονται
Ευκτική
θεασοίμην, θεάσοιο, θεάσοιτο, θεασοίμεθα, θεάσοισθε, θεάσοιντο
Απαρέμφατο
θεάσεσθαι
Μετοχή
θεασόμενος
θεασομένη
θεασόμενον
 
Αόριστος (Μέσος)
Οριστική
ἐθεασάμην, ἐθεάσω, ἐθεάσατο, ἐθεασάμεθα, ἐθεάσασθε, ἐθεάσαντο
Υποτακτική
θεάσωμαι, θεάσῃ, θεάσηται, θεασώμεθα, θεάσησθε, θεάσωνται
Ευκτική
θεασαίμην, θεάσαιο, θεάσαιτο, θεασαίμεθα, θεάσαισθε, θεάσαιντο
Προστακτική
---, θέασαι, θεασάσθω, ---, θεάσασθε, θεασάσθων ή θεασάσθωσαν
Απαρέμφατο
θεάσασθαι
Μετοχή
θεασάμενος
θεασαμένη
θεασάμενον
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
ἐθεάθην, ἐθεάθης, ἐθεάθη, ἐθεάθημεν, ἐθεάθητε, ἐθεάθησαν
Υποτακτική
θεαθῶ, θεαθῇς, θεαθῇ, θεαθῶμεν, θεαθῆτε, θεαθῶσι(ν)
Ευκτική
θεαθείην, θεαθείης, θεαθείη, θεαθείημεν ή θεαθεῖμεν, θεαθείητε ή θεαθεῖτε, θεαθείησαν ή θεαθεῖεν
Προστακτική
---, θεάθητι, θεαθήτω, ---, θεάθητε, θεαθέντων ή θεαθήτωσαν
Απαρέμφατο
θεαθῆναι
Μετοχή
θεαθείς
θεαθεῖσα
θεαθέν
 
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ θεαθείς, τοῦ θεαθέντος, τῷ θεαθέντι, τόν θεαθέντα, ὦ θεαθείς
οἱ θεαθέντες, τῶν θεαθέντων, τοῖς θεαθεῖσι, τούς θεαθέντας, ὦ θεαθέντες
 
Θηλυκό
ἡ θεαθεῖσα, τῆς θεαθείσης, τῇ θεαθείσῃ, τήν θεαθεῖσαν, ὦ θεαθεῖσα
αἱ θεαθεῖσαι, τῶν θεαθεισῶν, ταῖς θεαθείσαις, τάς θεαθείσας, ὦ θεαθεῖσαι
 
Ουδέτερο
τό θεαθέν, τοῦ θεαθέντος, τῷ θεαθέντι, τό θεαθέν, ὦ θεαθέν
τά θεαθέντα, τῶν θεαθέντων, τοῖς θεαθεῖσι, τά θεαθέντα, ὦ θεαθέντα
 
Παρακείμενος
Οριστική
τεθέαμαι, τεθέασαι, τεθέαται, τεθεάμεθα, τεθέασθε, τεθέανται
 
Υποτακτική
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον ὦ
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον ᾖς
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον ᾖ
τεθεαμένοι-τεθεαμέναι-τεθεαμένα ὦμεν
τεθεαμένοι-τεθεαμέναι-τεθεαμένα ἦτε
τεθεαμένοι-τεθεαμέναι-τεθεαμένα ὦσι(ν)
 
Ευκτική
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον εἴην
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον εἴης
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον εἴη
τεθεαμένοι-τεθεαμέναι-τεθεαμένα εἴημεν/ εἶμεν
τεθεαμένοι-τεθεαμέναι-τεθεαμένα εἴητε/ εἶτε
τεθεαμένοι-τεθεαμέναι-τεθεαμένα εἴησαν/ εἶεν
 
Προστακτική
---, τεθέασο, τεθεάσθω, ---, τεθέασθε, τεθεάσθων
 
Απαρέμφατο
τεθεᾶσθαι
 
Μετοχή
τεθεαμένος-τεθεαμένη-τεθεαμένον
 
Υπερσυντέλικος
ἐτεθεάμην, ἐτεθέασο, ἐτεθέατο, ἐτεθεάμεθα, ἐτεθέασθε, ἐτεθέαντο