Αρχαία Ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «αἰτιάομαι / αἰτιῶμαι»

Leon Zernitsky

 
Αρχαία Ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «αἰτιάομαι / αἰτιῶμαι»
 
[αἰτιῶμαι: (αποθετικό ρήμα) κατηγορώ, προσάπτω σε κάποιον κάτι]
 
Ενεστώτας
Οριστική
αἰτιῶμαι, αἰτιᾷ, αἰτιᾶται, αἰτιώμεθα, αἰτιᾶσθε, αἰτιῶνται
Υποτακτική
αἰτιῶμαι, αἰτιᾷ, αἰτιᾶται, αἰτιώμεθα, αἰτιᾶσθε, αἰτιῶνται
Ευκτική
αἰτιῴμην, αἰτιῷο, αἰτιῷτο, αἰτιῴμεθα, αἰτιῷσθε, αἰτιῷντο
Προστακτική
--- αἰτιῶ, αἰτιάσθω, --- αἰτιᾶσθε, αἰτιάσθων ή αἰτιάσθωσαν
Απαρέμφατο
αἰτιᾶσθαι
Μετοχή
αἰτιώμενος, αἰτιωμένη, αἰτιώμενον
 
Παρατατικός
ᾐτιώμην, ᾐτιῶ, ᾐτιᾶτο, ᾐτιώμεθα, ᾐτιᾶσθε, ᾐτιῶντο
 
Μέλλοντας
Οριστική
αἰτιάσομαι, αἰτιάσῃ ή αἰτιάσει, αἰτιάσεται, αἰτιασόμεθα, αἰτιάσεσθε, αἰτιάσονται
Ευκτική
αἰτιασοίμην, αἰτιάσοιο, αἰτιάσοιτο, αἰτιασοίμεθα, αἰτιάσοισθε, αἰτιάσοιντο
Απαρέμφατο
αἰτιάσεσθαι
Μετοχή
αἰτιασόμενος
αἰτιασομένη
αἰτιασόμενον
 
Παθητικός Μέλλοντας
Οριστική
αἰτιαθήσομαι, αἰτιαθήσῃ ή αἰτιαθήσει, αἰτιαθήσεται, αἰτιαθησόμεθα, αἰτιαθήσεσθε, αἰτιαθήσονται
Ευκτική
αἰτιαθησοίμην, αἰτιαθήσοιο, αἰτιαθήσοιτο, αἰτιαθησοίμεθα, αἰτιαθήσοισθε, αἰτιαθήσοιντο
Απαρέμφατο
αἰτιαθήσεσθαι
Μετοχή
αἰτιαθησόμενος, αἰτιαθησομένη, αἰτιαθησόμενον
 
Αόριστος
Οριστική
ᾐτιασάμην, ᾐτιάσω, ᾐτιάσατο, ᾐτιασάμεθα, ᾐτιάσασθε, ᾐτιάσαντο
Υποτακτική
αἰτιάσωμαι, αἰτιάσῃ, αἰτιάσηται, αἰτιασώμεθα, αἰτιάσησθε, αἰτιάσωνται
Ευκτική
αἰτιασαίμην, αἰτιάσαιο, αἰτιάσαιτο, αἰτιασαίμεθα, αἰτιάσαισθε, αἰτιάσαιντο
Προστακτική
---, αἰτιάσαι, αἰτιασάσθω, ---, αἰτιάσασθε, αἰτιασάσθων ή αἰτιασάσθωσαν
Απαρέμφατο
αἰτιάσασθαι
Μετοχή
αἰτιασάμενος
αἰτιασαμένη
αἰτιασάμενον
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
ᾐτιάθην, ᾐτιάθης, ᾐτιάθη, ᾐτιάθημεν, ᾐτιάθητε, ᾐτιάθησαν
Υποτακτική
αἰτιαθῶ, αἰτιαθῇς, αἰτιαθῇ, αἰτιαθῶμεν, αἰτιαθῆτε, αἰτιαθῶσι(ν)
Ευκτική
αἰτιαθείην, αἰτιαθείης, αἰτιαθείη, αἰτιαθείημεν ή αἰτιαθεῖμεν, αἰτιαθείητε ή αἰτιαθεῖτε, αἰτιαθείησαν ή αἰτιαθεῖεν
Προστακτική
---, αἰτιάθητι, αἰτιαθήτω, ---, αἰτιάθητε, αἰτιαθέντων ή αἰτιαθήτωσαν
Απαρέμφατο
αἰτιαθῆναι
Μετοχή
αἰτιαθείς
αἰτιαθεῖσα
αἰτιαθέν
 
Παρακείμενος
Οριστική
ᾐτίαμαι, ᾐτίασαι, ᾐτίαται, ᾐτιάμεθα, ᾐτίασθε, ᾐτίανται
 
Υποτακτική
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον ὦ
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον ᾖς
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον ᾖ
ᾐτιαμένοι-ᾐτιαμέναι-ᾐτιαμένα ὦμεν
ᾐτιαμένοι-ᾐτιαμέναι-ᾐτιαμένα ἦτε
ᾐτιαμένοι-ᾐτιαμέναι-ᾐτιαμένα ὦσι(ν)
 
Ευκτική
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον εἴην
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον εἴης
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον εἴη
ᾐτιαμένοι-ᾐτιαμέναι-ᾐτιαμένα εἴημεν/ εἶμεν
ᾐτιαμένοι-ᾐτιαμέναι-ᾐτιαμένα εἴητε/ εἶτε
ᾐτιαμένοι-ᾐτιαμέναι-ᾐτιαμένα εἴησαν/ εἶεν
 
Προστακτική
---, ᾐτίασο, ᾐτιάσθω, ---, ᾐτίασθε, ᾐτιάσθων ή ᾐτιάσθωσαν
 
Απαρέμφατο
ᾐτιᾶσθαι
 
Μετοχή
ᾐτιαμένος-ᾐτιαμένη-ᾐτιαμένον
 
Υπερσυντέλικος
ᾐτιάμην, ᾐτίασο, ᾐτίατο, ᾐτιάμεθα, ᾐτίασθε, ᾐτίαντο