Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «θανατόω - θανατῶ»
Οριστική
θανατῶ, θανατοῖς, θανατοῖ, θανατοῦμεν, θανατοῦτε, θανατοῦσι(ν)
θανατῶ, θανατοῖς, θανατοῖ, θανατῶμεν, θανατῶτε, θανατῶσι(ν)
θανατοῖμι, θανατοῖς, θανατοῖ (ή θανατοίην, θανατοίης, θανατοίη), θανατοῖμεν, θανατοῖτε, θανατοῖεν
---, θανάτου, θανατούτω, ---, θανατοῦτε, θανατούντων
θανατοῦν
θανατῶν, θανατοῦσα, θανατοῦν
Αρσενικό
ὁ θανατῶν, τοῦ θανατοῦντος, τῷ θανατοῦντι, τόν θανατοῦντα, ὦ θανατῶν
ἡ θανατοῦσα, τῆς θανατούσης, τῇ θανατούσῃ, τήν θανατοῦσαν, ὦ θανατοῦσα
τό θανατοῦν, τοῦ θανατοῦντος, τῷ θανατοῦντι, τό θανατοῦν, ὦ θανατοῦν
Οριστική
ἐθανάτουν, ἐθανάτους, ἐθανάτου, ἐθανατοῦμεν, ἐθανατοῦτε, ἐθανάτουν
Οριστική
θανατώσω, θανατώσεις, θανατώσει, θανατώσομεν, θανατώσετε, θανατώσουσι(ν)
θανατώσοιμι, θανατώσοις, θανατώσοι, θανατώσοιμεν, θανατώσοιτε, θανατώσοιεν
Απαρέμφατο
θανατώσειν
Μετοχή
θανατώσων, θανατώσουσα, θανατῶσον
Οριστική
ἐθανάτωσα, ἐθανάτωσας, ἐθανάτωσε(ν), ἐθανατώσαμεν, ἐθανατώσατε, ἐθανάτωσαν
θανατώσω, θανατώσῃς, θανατώσῃ, θανατώσωμεν, θανατώσητε, θανατώσωσι(ν)
θανατώσαιμι, θανατώσαις ή θανατώσειας, θανατώσαι ή θανατώσειε(ν), θανατώσαιμεν, θανατώσαιτε, θανατώσαιεν ή θανατώσειαν
Προστακτική
---, θανάτωσον, θανατωσάτω, ---, θανατώσατε, θανατωσάντων (ή θανατωσάτωσαν)
Απαρέμφατο
θανατῶσαι
θανατώσας, θανατώσασα, θανατῶσαν
Οριστική
θανατοῦμαι, θανατοῖ, θανατοῦται, θανατούμεθα, θανατοῦσθε, θανατοῦνται
θανατῶμαι, θανατοῖ, θανατῶται, θανατώμεθα, θανατῶσθε, θανατῶνται
θανατοίμην, θανατοῖο, θανατοῖτο, θανατοίμεθα, θανατοῖσθε, θανατοῖντο
---, θανατοῦ, θανατούσθω, ---, θανατοῦσθε, θανατούσθων
θανατοῦσθαι
θανατούμενος
θανατουμένη
θανατούμενον
Οριστική
θανατώσομαι, θανατώσῃ ή θανατώσει, θανατώσεται, θανατωσόμεθα, θανατώσεσθε, θανατώσονται
θανατωσοίμην, θανατώσοιο, θανατώσοιτο, θανατωσοίμεθα, θανατώσοισθε, θανατώσοιντο
Απαρέμφατο
θανατώσεσθαι
Μετοχή
θανατωσόμενος
θανατωσομένη
θανατωσόμενον
Οριστική
θανατωθήσομαι, θανατωθήσῃ ή θανατωθήσει, θανατωθήσεται, θανατωθησόμεθα, θανατωθήσεσθε, θανατωθήσονται
θανατωθησοίμην, θανατωθήσοιο, θανατωθήσοιτο, θανατωθησοίμεθα, θανατωθήσοισθε, θανατωθήσοιντο
Απαρέμφατο
θανατωθήσεσθαι
Μετοχή
θανατωθησόμενος
θανατωθησομένη
θανατωθησόμενον
Οριστική
ἐθανατώθην, ἐθανατώθης, ἐθανατώθη, ἐθανατώθημεν, ἐθανατώθητε, ἐθανατώθησαν
θανατωθῶ, θανατωθῇς, θανατωθῇ, θανατωθῶμεν, θανατωθῆτε, θανατωθῶσι(ν)
θανατωθείην, θανατωθείης, θανατωθείη, θανατωθείημεν ή θανατωθεῖμεν, θανατωθείητε ή θανατωθεῖτε, θανατωθείησαν ή θανατωθεῖεν
---, θανατώθητι, θανατωθήτω, ---, θανατώθητε, θανατωθέντων ή θανατωθήτωσαν
Απαρέμφατο
θανατωθῆναι
θανατωθείς
θανατωθεῖσα
Αρσενικό
ὁ θανατωθείς, τοῦ θανατωθέντος, τῷ θανατωθέντι, τόν θανατωθέντα, ὦ θανατωθείς
ἡ θανατωθεῖσα, τῆς θανατωθείσης, τῇ θανατωθείσῃ, τήν θανατωθεῖσαν, ὦ θανατωθεῖσα
τό θανατωθέν, τοῦ θανατωθέντος, τῷ θανατωθέντι, τό θανατωθέν, ὦ θανατωθέν
Οριστική
τεθανάτωμαι (ή τέθνηκα), τεθανάτωσαι, τεθανάτωται, τεθανατώμεθα, τεθανάτωσθε, τεθανάτωνται
τεθανατωμένος- τεθανατωμένη-τεθανατωμένον ὦ
τεθανατωμένος- τεθανατωμένη-τεθανατωμένον ᾖς
τεθανατωμένοι- τεθανατωμέναι-τεθανατωμένα ὦμεν
τεθανατωμένος- τεθανατωμένη-τεθανατωμένον εἴην
---, τεθανάτωσο, τεθανατώσθω, --- τεθανάτωσθε, τεθανατώσθων
τεθανατῶσθαι
τεθανατωμένος,
τεθανατωμένη,
τεθανατωμένον


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου