Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «χωρίζω»

 

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «χωρίζω»
 
χωρίζω: ξεχωρίζω, διακρίνω, διαιρώ
[Το ι του ρήματος είναι βραχύχρονο]
 
Ενεργητική Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
χωρίζω, χωρίζεις, χωρίζει, χωρίζομεν, χωρίζετε, χωρίζουσι(ν)
Υποτακτική
χωρίζω, χωρίζῃς, χωρίζῃ, χωρίζωμεν, χωρίζητε, χωρίζωσι(ν)
Ευκτική
χωρίζοιμι, χωρίζοις, χωρίζοι, χωρίζοιμεν, χωρίζοιτε, χωρίζοιεν
Προστακτική
---, χώριζε, χωριζέτω, ---, χωρίζετε, χωριζόντων (ή χωριζέτωσαν)
Απαρέμφατο
χωρίζειν
Μετοχή
χωρίζων, χωρίζουσα, χωρίζον
 
Παρατατικός
Οριστική
ἐχώριζον, ἐχώριζες, ἐχώριζε, ἐχωρίζομεν, ἐχωρίζετε, ἐχώριζον
 
Μέλλοντας
Οριστική
χωριῶ, χωριεῖς, χωριεῖ, χωριοῦμεν, χωριεῖτε, χωριοῦσι(ν)
Ευκτική
χωριοίμι, χωριοῖς, χωριοῖ (ή χωριοίην, χωριοίης, χωριοίη), χωριοῖμεν, χωριοῖτε, χωριοῖεν
Απαρέμφατο
χωριεῖν
Μετοχή
χωριῶν, χωριοῦσα, χωριοῦν
 
Αόριστος
Οριστική
ἐχώρισα, ἐχώρισας, ἐχώρισε(ν), ἐχωρίσαμεν, ἐχωρίσατε, ἐχώρισαν
Υποτακτική
χωρίσω, χωρίσῃς, χωρίσῃ, χωρίσωμεν, χωρίσητε, χωρίσωσι(ν)
Ευκτική
χωρίσαιμι, χωρίσαις (ή χωρίσειας), χωρίσαι (ή χωρίσειε), χωρίσαιμεν, χωρίσαιτε, χωρίσαιεν (ή χωρίσειαν)
Προστακτική
---, χώρισον, χωρισάτω, ---, χωρίσατε, χωρισάντων (ή χωρισάτωσαν)
Απαρέμφατο
χωρίσαι
Μετοχή
χωρίσας, χωρίσασα, χωρίσαν
 
Παρακείμενος
Οριστική
κεχώρικα, κεχώρικας, κεχώρικε, κεχωρίκαμεν, κεχωρίκατε, κεχωρίκασι(ν)
 
Υποτακτική
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός ὦ
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός ᾖς
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός ᾖ
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα ὦμεν
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα ἦτε
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα ὦσι
 
Ευκτική
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός εἴην
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός εἴης
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός εἴη
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα εἴημεν (εἶμεν)
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα εἴητε (εἶτε)
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα εἴησαν (εἶεν)
 
Προστακτική
---
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός ἴσθι
κεχωρικώς- κεχωρικυῖα- κεχωρικός ἔστω
---
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα ἔστε
κεχωρικότες- κεχωρικυῖαι- κεχωρικότα ἔστων
 
Απαρέμφατο
κεχωρικέναι
Μετοχή
κεχωρικώς, κεχωρικυῖα, κεχωρικός
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
ἐκεχωρίκειν, ἐκεχωρίκεις, ἐκεχωρίκει, ἐκεχωρίκεμεν, ἐκεχωρίκετε, ἐκεχωρίκεσαν
 
Μέση Φωνή
 
Ενεστώτας
Οριστική
χωρίζομαι, χωρίζῃ (ή χωρίζει), χωρίζεται, χωριζόμεθα, χωρίζεσθε, χωρίζονται
Υποτακτική
χωρίζωμαι, χωρίζῃ, χωρίζηται, χωριζώμεθα, χωρίζησθε, χωρίζωνται
Ευκτική
χωριζοίμην, χωρίζοιο, χωρίζοιτο, χωριζοίμεθα, χωρίζοισθε, χωρίζοιντο
Προστακτική
---, χωρίζου, χωριζέσθω, ---, χωρίζεσθε, χωριζέσθων (ή χωριζέσθωσαν)
Απαρέμφατο
χωρίζεσθαι
Μετοχή
χωριζόμενος
χωριζομένη
χωριζόμενον
 
Παθητικός Αόριστος
Οριστική
ἐχωρίσθην, ἐχωρίσθης, ἐχωρίσθη, ἐχωρίσθημεν, ἐχωρίσθητε, ἐχωρίσθησαν
Υποτακτική
χωρισθῶ, χωρισθῇς, χωρισθῇ, χωρισθῶμεν, χωρισθῆτε, χωρισθῶσι(ν)
Ευκτική
χωρισθείην, χωρισθείης, χωρισθείη, χωρισθείημεν (ή χωρισθεῖμεν), χωρισθείητε (ή χωρισθεῖτε), χωρισθείησαν (ή χωρισθεῖεν)
Προστακτική
---, χωρίσθητι, χωρισθήτω, ---, χωρίσθητε, χωρισθέντων (ή χωρισθήτωσαν)
Απαρέμφατο
χωρισθῆναι
Μετοχή
χωρισθείς
χωρισθεῖσα
χωρισθέν
 
Παρακείμενος
Οριστική
κεχώρισμαι, κεχώρισαι, κεχώρισται, κεχωρίσμεθα, κεχώρισθε, κεχωρισμένοι εἰσί(ν)
 
Υποτακτική
κεχωρισμένος- κεχωρισμένη- κεχωρισμένον ὦ
κεχωρισμένος- κεχωρισμένη- κεχωρισμένον ᾖς
κεχωρισμένος- κεχωρισμένη- κεχωρισμένον ᾖ
κεχωρισμένοι- κεχωρισμέναι- κεχωρισμένα ὦμεν
κεχωρισμένοι- κεχωρισμέναι- κεχωρισμένα ἦτε
κεχωρισμένοι- κεχωρισμέναι- κεχωρισμένα ὦσι
 
Ευκτική
κεχωρισμένος- κεχωρισμένη- κεχωρισμένον εἴην
κεχωρισμένος- κεχωρισμένη- κεχωρισμένον εἴης
κεχωρισμένος- κεχωρισμένη- κεχωρισμένον εἴη
κεχωρισμένοι- κεχωρισμέναι- κεχωρισμένα εἶμεν
κεχωρισμένοι- κεχωρισμέναι- κεχωρισμένα εἶτε
κεχωρισμένοι- κεχωρισμέναι- κεχωρισμένα εἶεν
 
Προστακτική
---, κεχώρισο, κεχωρίσθω, ---, κεχώρισθε, κεχωρίσθων
 
Απαρέμφατο
κεχωρίσθαι
Μετοχή
κεχωρισμένος,
κεχωρισμένη,
κεχωρισμένον
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
ἐκεχωρίσμην, ἐκεχώρισο, ἐκεχώριστο, ἐκεχωρίσμεθα, ἐκεχώρισθε, κεχωρισμένοι ἦσαν