Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὠρύομαι»

Johan Swanepoel
 
Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὠρύομαι»
 
ὠρύομαι: βρυχώμαι, ουρλιάζω
 
Ενεστώτας
Οριστική
ὠρύομαι, ὠρύῃ ή ὠρύει, ὠρύεται, ὠρυόμεθα, ὠρύεσθε, ὠρύονται
Υποτακτική
ὠρύωμαι, ὠρύῃ, ὠρύηται, ὠρυώμεθα, ὠρύησθε, ὠρύωνται
Ευκτική
ὠρυοίμην, ὠρύοιο, ὠρύοιτο, ὠρυοίμεθα, ὠρύοισθε, ὠρύοιντο
Προστακτική
---, ὠρύου, ὠρυέσθω, ---, ὠρύεσθε, ὠρυέσθων ή ὠρυέσθωσαν
Απαρέμφατο
ὠρύεσθαι
Μετοχή
ὠρυόμενος
ὠρυομένη
ὠρυόμενον
 
Κλίση μετοχής
Αρσενικό
ὁ ὠρυόμενος, τοῦ ὠρυομένου, τῷ ὠρυομένῳ, τόν ὠρυόμενον, ὦ ὠρυόμενε
οἱ ὠρυόμενοι, τῶν ὠρυομένων, τοῖς ὠρυομένοις, τούς ὠρυομένους, ὦ ὠρυόμενοι
 
Θηλυκό
ἡ ὠρυομένη, τῆς ὠρυομένης, τῇ ὠρυομένῃ, τήν ὠρυομένην, ὦ ὠρυομένη
αἱ ὠρυόμεναι, τῶν ὠρυομένων, ταῖς ὠρυομέναις, τάς ὠρυομένας, ὦ ὠρυόμεναι
 
Ουδέτερο
τό ὠρυόμενον, τοῦ ὠρυομένου, τῷ ὠρυομένῳ, τό ὠρυόμενον, ὦ ὠρυόμενον
τά ὠρυόμενα, τῶν ὠρυομένων, τοῖς ὠρυομένοις, τά ὠρυόμενα, ὦ ὠρυόμενα
 
Παρατατικός
Οριστική
ὠρυόμην, ὠρύου, ὠρύετο, ὠρυόμεθα, ὠρύεσθε, ὠρύοντο
 
Μέλλοντας
Οριστική
ὠρύσομαι, ὠρύσῃ / ὠρύσει, ὠρύσεται, ὠρυσόμεθα, ὠρύσεσθε, ὠρύσονται
Ευκτική
ὠρυσοίμην, ὠρύσοιο, ὠρύσοιτο, ὠρυσοίμεθα, ὠρύσοισθε, ὠρύσοιντο
Απαρέμφατο
ὠρύσεσθαι
Μετοχή
ὠρυσόμενος
ὠρυσομένη
ὠρυσόμενον
 
Αόριστος
Οριστική
ὠρυσάμην, ὠρύσω, ὠρύσατο, ὠρυσάμεθα, ὠρύσασθε, ὠρύσαντο
Υποτακτική
ὠρύσωμαι, ὠρύσῃ, ὠρύσηται, ὠρυσώμεθα, ὠρύσησθε, ὠρύσωνται
Ευκτική
ὠρυσαίμην, ὠρύσαιο, ὠρύσαιτο, ὠρυσαίμεθα, ὠρύσαισθε, ὠρύσαιντο
Προστακτική
---, ὠρύσαι, ὠρυσάσθω, ---, ὠρύσασθε, ὠρυσάσθων ή ὠρυσάσθωσαν
Απαρέμφατο
ὠρύσασθαι
Μετοχή
ὠρυσάμενος
ὠρυσαμένη
ὠρυσάμενον