Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὀφλισκάνω»

Αρχαία ελληνικά: Αναλυτική κλίση ρήματος «ὀφλισκάνω»
 
Ενεστώτας
Οριστική
ὀφλισκάνω, ὀφλισκάνεις, ὀφλισκάνει, ὀφλισκάνομεν, ὀφλισκάνετε, ὀφλισκάνουσι(ν)
Υποτακτική
ὀφλισκάνω, ὀφλισκάνῃς, ὀφλισκάνῃ, ὀφλισκάνωμεν, ὀφλισκάνητε, ὀφλισκάνωσι(ν)
Ευκτική
ὀφλισκάνοιμι, ὀφλισκάνοις, ὀφλισκάνοι, ὀφλισκάνοιμεν, ὀφλισκάνοιτε, ὀφλισκάνοιεν
Προστακτική
---, ὀφλίσκανε, ὀφλισκανέτω, ---, ὀφλισκάνετε, ὀφλισκανόντων (ή ὀφλισκανέτωσαν)
Απαρέμφατο
ὀφλισκάνειν
Μετοχή
ὀφλισκάνων, ὀφλισκάνουσα, ὀφλισκάνον
 
Παρατατικός
Οριστική
ὠφλίσκανον, ὠφλίσκανες, ὠφλίσκανε, ὠφλισκάνομεν, ὠφλισκάνετε, ὠφλίσκανον
 
Μέλλοντας
Οριστική
ὀφλήσω, ὀφλήσεις, ὀφλήσει, ὀφλήσομεν, ὀφλήσετε, ὀφλήσουσι(ν)
Ευκτική
ὀφλήσοιμι, ὀφλήσοις, ὀφλήσοι, ὀφλήσοιμεν, ὀφλήσοιτε, ὀφλήσοιεν
Απαρέμφατο
ὀφλήσειν
Μετοχή
ὀφλήσων, ὀφλήσουσα, ὀφλῆσον
 
Αόριστος Β΄
Οριστική
ὦφλον, ὦφλες, ὦφλε(ν), ὤφλομεν, ὤφλετε, ὦφλον
Υποτακτική
ὄφλω, ὄφλῃς, ὄφλῃ, ὄφλωμεν, ὄφλητε, ὄφλωσι(ν)
Ευκτική
ὄφλοιμι, ὄφλοις, ὄφλοι, ὄφλοιμεν, ὄφλοιτε, ὄφλοιεν
Προστακτική
---
Απαρέμφατο
ὀφλεῖν
Μετοχή
ὀφλών, ὀφλοῦσα, ὀφλόν
 
Παρακείμενος
Οριστική
ὤφληκα, ὤφληκας, ὤφληκε, ὠφλήκαμεν, ὠφλήκατε, ὠφλήκασι(ν)
 
Υποτακτική
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός ὦ
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός ᾖς
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός ᾖ
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα ὦμεν
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα ἦτε
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα ὦσι
 
Ευκτική
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός εἴην
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός εἴης
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός εἴη
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα εἴημεν (εἶμεν)
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα εἴητε (εἶτε)
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα εἴησαν (εἶεν)
 
Προστακτική
---
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός ἴσθι
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός ἔστω
---
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα ἔστε
ὠφληκότες- ὠφληκυῖαι- ὠφληκότα ἔστων
 
Απαρέμφατο
ὠφληκέναι
Μετοχή
ὠφληκώς- ὠφληκυῖα- ὠφληκός
 
Υπερσυντέλικος
Οριστική
ὠφλήκειν, ὠφλήκεις, ὠφλήκει, ὠφλήκεμεν, ὠφλήκετε, ὠφλήκεσαν